ANG UNA AT PANGALAWANG PAGSILANG

Courtesy of Google Images

Sa larangan ng tunay na kabanalan ay isang sagradong kalakaran, na ang sinoman ay matamo sa kaniyang kabuoan ang tinatawag na muling pagsilang. Iyan ay hindi gaya ng pagsilang mula sa sinapupunan ng isang ina, kundi simbolismo, na kung saan ay inaalis ng sinoman sa kaniyang sarili ang lahat ng nilalaman nito. 

Ibig sabihin ay ang paglalagay ng iyong sarili sa estado, na gaya ng bagong silang na bata. Na walang anomang kaalaman sa kaisipan, at walang anomang damdaming makalupa na natatala sa kaniyang kamalayan.

Gaya nga ng isang bata ay kailangan na muli ay masumpungan ng sinoman ang kaniyang sarili sa banal na kalagayang iyan. Sapagka’t iyan ang dahilan, kung bakit ang panginoong Jesucristo ay nagsabing,

PAG-IBIG SA DIOS

Mula sa maningning na alapaap ay sinalita ng Dios ang mga sumusunod,

MAT 17 :

5  .... ITO ANG SINISINTA KONG ANAK, NA SIYA KONG KINALULUGDAN; SIYA ANG INYONG PAKINGGAN.

Isang napakaliwanag na katotohanan, na ang pagpapayahayag ng  pag-ibig sa Dios ay ang maluwalhating pakikinig sa mga turo at utos na nagmula mismo sa sariling bibig ng Cristo. Palibhasa'y sa Espiritu ng Dios ang salita (turo at utos), samantalang ang tinig ay mula sa sariling bibig ng kaniyang mga banal.

Sa ikapagtatamo ng matuwid hinggil sa larangan ng tunay na kabanalan ay walang anomang nararapat na gawin ang sinoman, kundi ang pakikinig at pagsasabuhay sa mga UTOS at KATURUANG PANGKABANALAN, na sa natatanging kapanahunan ay may katapangang ipinangaral ng sariling bibig ni Jesucristo. 

Gayon ma’y hindi maaari na makasunod ang marami sa utos at turo ng Dios na isinatinig ng Cristo, sapagka’t hindi kakaunti ang mga tao na walang nadaramang pag-ibig sa Dios. Kahi man sila’y nagsasabing mga alagad at mangangaral ni Jesus ay hindi naman nakikita sa kanila ang mga tanda ng pag-ibig na nararapat nilang iukol sa Dios. Lumalabas ngang sila’y mga sinungaling at palalo, dahil sa taliwas ang kanilang ginagawa sa kanilang ipinangangaral na salita.

Sa gayo’y anu-ano nga ba ang maaring gawin ng sinoman, upang sa kaniya ay masumpungan ang pag-ibig na nararapat ituon ng sinoman sa Panginoong Dios.

Hinggil sa usaping ito ay madiing sinabi, gaya ng nasusulat,

JUAN 14 :

21  ANG MAYROON NG AKING MGA UTOS, AT TINUTUPAD ANG MGA YAON, AY SIYANG UMIIBIG SA AKIN: at ANG UMIIBIG SA AKIN AY IIBIGIN NG AKING AMA, at siya'y iibigin ko, at ako'y magpapakahayag sa kaniya.

SIYA ANG INYONG PAKINGGAN (sa Pananampalataya)

Ang Pananampalataya sa Ama

Tungkol sa pananampalataya ay anu-ano naman kaya ang utos nitong sariling bibig ng panginoong Jesucristo, na nararapat nating sundin at isabuhay ng may sigla at may galak sa ating puso?

Hinggil sa usaping iyan ay may tibay na sinalita ng kaniyang bibig, na ang sinasabi ay ito,

JUAN 5 :

24  Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo,  Ang dumirinig ng aking salita, at SUMASAMPALATAYA SA KANIYA NA NAGSUGO SA AKIN, ay may buhay na walang hanggan, at HINDI PAPASOK SA PAGHATOL, KUNDI LUMIPAT NA SA KABUHAYAN MULA SA KAMATAYAN.

Sinasabi nga ng talata ang katotohanang sumasa Dios, na ang sinomang dumirinig, o tumutupad ng kaniyang salita (katuruang Cristo), at sumasampalataya sa Ama nating nasa langit ay walang pagsalang magkakamit ng buhay na walang hanggan. Siya ay hindi papasok sa paghatol ng Dios na inihahatol sa mga mapanghimagsik sa natatangi niyang kalooban (kautusan). Bagkus, mula sa kinalalagyan niyang dako ng kamatayan, siya ay nailipat na sa kabuhayan.

SIYA ANG INYONG PAKINGGAN (sa Bautismo)

Dinalang bukod ng panginoong Jesus ang mga alagad na sila Pedro, Santiago, at Juan sa isang mataas na bundok. Doon nga’y may isang maningning na alapaap na lumilim sa kanila: at may tinig na nagwika mula sa kaluwalhatian ng langit, na nagsasabi

MAT 17 :

5  .... ITO ANG SINISINTA KONG ANAK, NA SIYA KONG KINALULUGDAN; SIYA ANG INYONG PAKINGGAN.

Sa talatang nasa itaas ay ipinakilala nitong Espiritu ng Ama sa lahat, na ang panginoong Jesucristo ang sinisinta niyang Anak, at tayo ay inuutusan niyang makinig sa mga salita (evangelio ng kaharian) na ipinapangaral niya sa mga tao.

Ano pa’t sa katapusan ng kaniyang layunin sa sangbahayan ni Israel ay madiin niyang inihabilin sa mga orihinal at lihitimong mga apostoles ang ganito,

MAT 28 :

20  NA ITURO NINYO SA KANILA NA KANILANG GANAPIN ANG LAHAT NG MGA BAGAY NA INIUTOS KO SA INYO: at narito, ako'y sumasa inyong palagi, hanggang sa katapusan ng sanglibutan (ages).

Kung gayo'y mayroong mga utos (Kautusang Cristo) na sinalita ng sariling bibig ng Cristo Jesus, na nararapat nating pakinggan at isabuhay. Kung hindi ay mangangahulugan iyan ng paglabag sa partikular na utos na iyan ng Ama. Maituturing ngang iyan ay isang lubhang malaking kasalanan sa kaisaisang Dios ng langit. Sapagka’t nasasalalay sa evangelio ng kaharian (katuruang Cristo) na masiglang ipinangaral ng sariling bibig ng panginoong Jesucristo ang kaligtasan ng kaluluwa at kapatawaran ng mga kasalanan. Kaya nga, kung ang sinoma’y hindi magsasabuhay ng katuruang Cristo, ay maipasisiya na ang taong iyon ay ganap na dumadako sa kahabaghabag na kalagyan ng mga anak ng pagsuway.

Hinggil sa usapin ng bautismo ay ano naman kaya ayon sa Katuruang Cristo ang mga aral, o mga utos na nararapat ganapin ng lahat? Unahin nga muna nating sulyapan ang katuwiran na ipinangaral ng kagalanggalang na San Juan Bautista, at gaya ng nasusulat ay kaniyang winika, 

SIYA ANG INYONG PAKINGGAN (sa Kautusan)

Matapos ngang bautismuhan ng kagalanggalang na San Juan Bautista ang panginoong Jesucristo ay nabuksan sa kaniya ang langit, at nakita niya ang Espiritu ng Dios na tulad sa wangis ng isang kalapati na dumapo sa ating panginoon at nagsabi.

Gaya ng nasusulat,

MAT 3 :

17  At narito, ang isang tinig na mula sa mga langit, na nagsasabi, ITO ANG SINISINTA KONG ANAK, NA SIYA KONG LUBOS NA KINALULUGDAN.

Ang tinig ng kaisaisang Dios ay tahasang nagwika kay Juan, na nagsasabing  ang panginoong nating si Jesus ay siya Niyang sinisintang Anak na lubos Niyang kinalulugdan. Ibig sabihin nito ay kinikilala Niya siya na isang tunay na Anak, palibhasa’y kinakitaan Niya siya ng masigla at may galak sa puso na pagtalima sa natatangi niyang kalooban. Bagay na nag-udyok sa Ama na pag-ukulan Niya ng wagas na pagsinta, o dakilang pag-ibig ang panginoong Jesucristo.

Sa ibang dako ay dinalang bukod ng panginoong Jesus ang mga alagad na sila Pedro, Santiago, at Juan sa isang mataas na bundok. Doon nga’y may isang maningning na alapaap na lumilim sa kanila: at may tinig na nagwika mula sa kaluwalhatian ng langit, na nagsasabi,