Pamumusesyon ng Espiritu (Spirit Possession)

Mula pa sa lubhang malayong nakaraan na tumutukoy sa panahon ng mga antigong kasaysayan, na masusumpungan sa balumbon ng banal na Tanakh ng Dios. Isang hayag na kaalaman ang pamumusesyon ng Espiritu ng Dios at ng espiritu ng diyablo sa mga tao.

Kung paano ginagawa ng Espiritung banal ang gayon ay iyon din naman ang kaparaanan na ginagamit ng diyablo. Iyan ay dahil sa siya'y tanyag sa pagiging manggagaya at sikat sa walang tigil na paglulubidlubid ng mga kasinungalingan, na siyang dumadaya sa marami tungo sa kanikanilang pagkatisod at pagkapahamak.

Ang Espiritu ng Dios na bantog sa katawagang "Espiritu Santo" ay may mga hinihirang na kasangkapan (sisidlang hirang ng kabanalan [medium]) sa kalupaan. Iyan ay sa layuning maghatid ng mga salita ng kabanalan sa mga tao na pinagsisikapang maging karapatdapat sa mabuting pagtingin ng kaisaisang Dios ng langit. Gayon din sa kanila na itinuturing Niyang nabibilang sa mabubuting binhi na nangalihis lamang sa matuwid na landas ng sagradong buhay sa kalupaan.

HINDI AKO ANG NAGSASALITA, NI ANG GUMAGAWA

Una sa lahat ay nararapat maunawaang lubos ng lahat, na ang Ama nating nasa langit ay mahigpit na ibinilin at iniutos sa mga apostol, pati na rin sa atin ang gawang matuwid na karapatdapat tindigang matibay at isabuhay ng sinoman sa kalupaan. Hindi lingid sa ating kaalaman, na ang kaisaisang Dios (Yehovah) ay gumagawa ng kaniyang mga gawa sa pamamagitan ng Kaniyang mga sisidlang hirang, o mga buhay na templo ng kaniyang Espiritu (7 Espiritu). Dahil diyan ay naisasatinig ng mga banal ang Kaniyang mga salita, na siyang nagiging matibay na gabay ng sinoman na pumapalaot sa larangan ng tunay na kabanalan.

Kaugnay niyan, nang ang ilang apostol ay isinama ni Jesus sa taluktok ng isang bundok ay naganap ang isang kagilagilalas na pangyayari na hindi nila inaasahan. Iyon ay ang tinig ng Dios na kanilang nadinig mula sa isang alapaap na lumilim sa kanila, na sinasabi,