KAWANGGAWA (agape) Sin caridad no hay salvacion posible

PAALALA:

Layunin namin na maglahad lamang ng mga aral pangkabanalan na masaganang dumaloy mula sa bibig ng panginoong Jesucristo at ng mga tulad niyang banal ng Dios. Kailan ma’y hindi namin hinangad na atakihin, siraan, ni gibain man ang pinaninindiganang kaalaman ng sinoman. Nawa, sana, bago nyo kami husgahan ay paka-unawain nyo munang mabuti ang buong nilalaman ng artikulong ito.

Hinggil sa larangan ng espiritismo sa buong kapuluan at sa ibayong dagat ay may nakabandera na salawikain, o doktrina na siyang tumatayong matibay na pamantayan ng kaligtasan. Marahil ay may ilan ng nagtanong, kung ito baga ay may awtentikasyon ng katotohanan na masusumpungan sa banal na kasulatan. Kaugnay niyan ay hindi naging mahirap sa mga nakaka-alam na ipaliwanag at ipagtanggol alinsunod sa Katuruang Pablo ang doktrina nila na gaya ng mababasa sa ibaba.

"SIN CARIDAD NO HAY SALVACION POSIBLE (without charity[Agape G26]) there is no salvation possible)." 

Ang ibig sabihin sa wika natin, 

“Sa kawalan ng kawanggawa ay walang posibleng kaligtasan.” 

Batay sa kinikilala at isinasabuhay na samo’t saring aral. Iyan ang eksistidong doktrina, o salawikain ng mga pinagbuklod (unyon) na kapatirang espiritista ng buong kapuluan at ng ibayong dagat.

Ang salitang Charity^G26  ay dalawampung (20) ulit na binanggit ni Pablo sa kaniyang mga sulat at iyan ay sa mga sulat lamang niya mababasa.  Tanda na ang salitang iyan ay nabibilang sa samo’t saring aral na masusumpungan sa Katuruang Pablo. Paulinian origin sa makatuwid ang salitang iyan, na hindi dapat ipagkamali na nabibilang sa mga sagrado at dakilang aral ng Katuruang Cristo. Ang salitang iyan saan man at kailan man ay HINDI inari, ni napabilang man sa kalipunan ng mga sagradong aral ng Katuruang Cristo.

KATURUANG CRISTO: ANYO NG KATOTOHANAN

AYON SA ABOT-SABI NG BANAL NA ESPIRITU.

Mula pa sa panahon ng lubhang malayong nakaraan at hanggang sa kasalukuyan nating henerayon ay isa pa ring napakalaking usapin sa maraming tao ng sanglibutan ang eksaktong biblikal na kahulugan ng salitang, “katotohanan.” Gayon man, kung ang mga sinulat ng mga tunay na apostol ng Cristo ang siyang bibigyan ng kaukulang higit na pag-susuri at pag-aaral, ay hindi mahirap mapag-unawa ng may kaganapan ang tila baga walang katapusan na paksang iyan.

Hinggil diyan, ang marami ay may kani-kaniyang pagpapahayag ng mga opinyon, na ayon lamang sa minamabuti at hinahaka nilang tama. Ang mga iyon ay batay lamang sa iba’t ibang antas ng karunungan na naabot ng sinoman sa kalupaang ito. Subali’t ang mga iyon ay hindi kailan man sinang-ayunan ng katuwirang sumasa Dios, na direktang ipinangaral ng mga tunay na banal (apostol) sa iba’t ibang nangagsilipas na kapanahunan, ni malayo man o malapit. Hanggang sa ngayon nga sa panahon nating ito ay tila walang ipinagbago ang napakababaw na unawa at pakahulugan ng marami sa nabanggit na salita (katotohanan).

Bunsod niyan ay masiglang pasiya ng katuwiran na tanglawan ng kaukulang ilaw ang usaping iyan, upang mula sa hustong liwanag nito ay masaksihan ng may ganap na linaw ang dako, na kung saan ay masusumpungan ang payak na kahulugang biblikal ng salitang iyan.

Mula sa evangelio ng ating mga saksing totoo sa buhay nitong Cristo ng Nazaret, ay itutuon natin ang mga rayos ng liwanag sa mga bahagi ng usapin na nakakanlungan ng malalabong unawa, na siyang nagpapanatili ng pilipit na pangangatuwiran ng higit na nakakarami.

Hinggil sa katotohanan, gaya ng napakaliwanag na nasusulat ay madiing winika nitong banal na Espiritu mula sa sariling bibig ng Cristo.

JESUCRISTO, DIOS NG MGA GENTIL

Ang Tagapagtayo ng Iglesia