Ang realidad ay hindi umaayon sa
paniniwala—ang paniniwala ang dapat umayon sa realidad.
Lahat ng paniniwala, sistema, at buhay ay susubukin—hindi ng opinyon, kundi ng mismong realidad.
Ipinapakita ng artikulong ito ang Batas ng
Katotohanan bilang sukdulang pamantayan na sumusukat sa katotohanan, sumusubok
sa mga sistema, at nagtatakda ng direksyon sa buhay ng tao.
Sa buong kasaysayan, ang tao ay umasa sa
paniniwala, tradisyon, at awtoridad upang matukoy kung ano ang totoo.
Ngunit ang realidad ay hindi nakabatay sa
kasunduan.
Ito ay nakabatay sa istruktura.
Ang Batas ng Katotohanan ang nagsisilbing
huling sukatan—isang hindi nagbabagong pamantayan na tumutukoy kung ang isang
bagay ay totoo at wasto.