Sinasabi nila:
“Malinis ang budhi ko.”
“Sinunod ko ang pinaniwalaan kong tama.”
“Hindi ko kayang kumilos laban sa aking budhi.”
Maaaring ipinapakita ng mga salitang ito ang
katapatan. Ngunit maaari rin itong magbunyag ng isang seryosong panganib.
Mahalaga ang budhi. Nagbababala ito,
pumipigil, sumusumbat, nagpapatibay, at tumatawag sa tao tungo sa pananagutan.
Ngunit ang budhi ay hindi mismong katotohanan. Isa itong panloob na saksi na
tumutugon sa pamantayang humubog dito.
Ang budhing sinanay sa katotohanan ay maaaring
maging isang maaasahang gabay.
Ang budhing sinanay sa kamalian ay maaaring
maging matibay na gabay patungo sa maling direksiyon.
Ito ang dahilan kung bakit hindi dapat ituring
na sapat ang panloob na katiyakan. Ang tunay na tanong ay hindi lamang, “Ano
ang pakiramdam kong tama?” Ang mas malalim na tanong ay ito:
Nakaayon ba ang aking budhi sa estruktura ng
realidad?
Bago maging mabuting gabay ang budhi,
kailangan muna itong masukat.
