SAN PABLO: TALAYTAYAN (MEDIUM) DAW NG ESPIRITU NI JESUS

Laganap sa buong kapuluan at maging sa ibayong dagat ang kalakaran ng espiritismo.  Ito’y kinikilala na ng marami noon pa mang lubhang malayong nakaraan na tila isang komprehensibong gawain, na umano’y tumutukoy sa larangan ng tunay na kabanalan. Ang katuruang iyan ay may kinalaman sa paniniwala hinggil sa pakikipag-ugnayan ng mga tao, o ng mga buhay sa espiritu ng mga karaniwan at  banal. Sila'y kinabibilangan ng mga namatay na karaniwang tao, ng mga santo, at ng mga anghel.  Pinaniniwalaan din naman ng mga espiritista na sa pamamagitan ng katuruang iyan, maging ang espiritu ng Dios ay kanilang nakaka-ugnayan. 

Gayon ngang sa sariling pahayag ni Pablo ay madiin niyang winika, na ang aral (evangelio ng di-pagtutuli) na kaniyang itinuturo sa mga Judio at sa mga Gentil ay pawang mula sa Espiritu ni Jesucristo na sa kapanahunang iyon aniya ay namamahay at naghahari sa kaniyang kabuoan.

Gaya ng napakaliwanag na nasusualat,

DIOS ANG GUMAGAWA DIOS ANG NAGSASALITA

Maraming bagay ang hindi maunawaan ng sangkatauhan sa mga nilalaman ng bibliya. Kahi man silang tinatawag na mga pastor, mga pari, at mga nagpapakilalang tagapangaral ng salita ay nagsisunod at nagsi-ayon na lamang sa sina-unang tradisyong pangrelihiyon.

Dahil diyan ay nabuo ang hindi kakaunting doktrinang pangrelihiyon na naging dahilan, upang patuloy na lumayo sa katotohanan ng Dios ang lubhang malaking bilang ng mga tao sa kalupaan.

Sa akdang ito ay bibigyan ng husto at kaukulang unawa ang ilang bagay na hanggang sa ngayon ay isa pa ring madilim na dako na lumalambong sa katotohanan na hindi napapag-usapan man lang. Palibhasa’y nakakahon na sa isang hidwa na tradisyong pangrelihiyon ang marami. Dahil diyan ay sunod-agos na lamang ang mga tao sa kung ano ang nakagisnang sali’t saling sabi. Ito'y tila ba naging domino effect, na sa pagkabuwal ng una sa kaniyang katabi ay tutumba ang lahat ng sunodsunod hanggang sa hulihang nakatayong pitsa.

ESPIRITISMO NG KATURUANG CRISTO

Layunin ng artikulong ito, na ipakita ng maliwanag ang Espiritismo alinsunod sa mga balumbon nitong Tanakh ng kaisaisang Dios ng langit. Iyan ay upang maunawaan ang lubhang malaking kaibahan nito sa espiritismo, o espiritualismo na nakalapat sa samo’t saring lokal na kaugalian at personal na interpretasyon ni Allan Kardec. 

Hindi upang gibain, o lansagin ang matibay na paninindigan ng sinoman na naniniwala sa kaniya. Kundi sa layuning ipakita ng maliwanag sa lahat ang kaisaisang dako, na kung saan ay masusumpungan ang perpektong kaayusan at dakilang balanse ng Dios, iyan sa makatuwid ang ESPIRITISMO NG KATURUANG CRISTO.

Mula sa sariling bibig ng Cristo ay masigla niyang ipinahayag ang mga sumusunod na salita, na sinasabi,

PAGSAMBA KAY JESUS

Saved from Randyfriemel.com

Dios nga lamang ba ang sinasamba ng mga tao? O, hindi baga ang mga diosdiosan ay sinasamba din ng mga relihiyoso at nilang mga kasapi nitong kulto ng Satanismo? Sa gayo’y hindi lamang eksklusibo na nauukol sa Dios ang salitang, “samba, o pagsamba,” kundi maaari din itong gamitin at ganap na lalapat sa mga huwad na dios at kay Satanas na siyang hari nitong sukdulan ng kadiliman.

Mula sa tinatawag na bagong tipan ng bibliya ay may mga talata na tila nagbibigay diin sa umano'y ginawang pagsamba ng ilan kay Jesus ng Nazaret, gaya halimbawa ng maliwanag na mababasa sa ibaba,

MATEO 2 :

11 At nagsipasok sila sa bahay, at nangakita nila ang sanggol na kasama ng kaniyang inang si Maria; at NAGPATIRAPA sila at NANGAGSISAMBA sa kaniya.

Courtesy of Pinterest

Ang ginawang pagpapatirapa at pagsamba ng tatlong (3) pantas na lalake ay isang tanda ng pagpupuri sa Dios na lumalang kay Jesus mula sa sinapupunan nitong si Maria. Gayon man ay hindi nangangahulugan na ang sinomang nilalang ng Dios mula sa sinapupunan ng isang ina ay lalapat na rin sa dakilang kalagayan ng isang Dios. Sapagka’t ang buong sangkatauhan maliban kay Adan at Eba ay nagmula sa masigla at makapangyarihang paglikha ng Dios mula sa bahay-batay ng kababaihan. Hindi upang maging Dios pagsilang sa maliwanag, kundi upang tawagin at gumanap sa kalupaan bilang "tao", o "anak ng tao".

PAANO TAYO NILILINIS NG DIOS

Bago ang lahat ay matuwid na maunawaan ng bawa't isa ang likas na kalagayan ni Jesus ng Nazaret, bilang isang sisidlang hirang (talaytayan) ng kabanalan na sumasa Dios ng langit. Siya'y masiglang pinamahayan at pinagharian nitong Espiritu ng Dios (Espiritu Santo), matapos bautismuhan ni Juan Bautista sa Ilog Jordan nitong bautismo sa pagsisisi ng kasalanan.

Gaya ng napakaliwanag na nasusulat,

Mateo 3 :
16  At nang mabautismuhan si Jesus, pagdaka'y umahon sa tubig: at narito, nangabuksan sa kaniya ang mga langit, at nakita niya ang ESPIRITU NG DIOS na BUMABANG TULAD SA ISANG KALAPATI, at LUMAPAG SA KANIYA; 

Ito ngang si Jesus ng Nazaret ay kinasangkapan nitong Espiritu ng Dios, at mula sa kaluwalhatian ng langit gaya ng isang kalapati, sa ilog ng Jordan ay bumaba at lumapag sa kaniya. Ang Espiritu na nabanggit ay lumukob sa buo niyang pagkatao.

JUAN 14 :

10  Hindi ka baga nananampalataya na ako’y nasa Ama, at ang Ama ay nasa akin? ANG MGA SALITANG AKING SINASABI SA INYO’Y HINDI KO SINASALITA SA AKING SARILI: kundi ang AMA na TUMATAHAN SA AKIN ay gumagawa ng kaniyang mga gawa. (Juan10:30).

Mula nga noon ay madiin na niyang ipinahayag sa buong sangbahayan ni Israel, na sa kabuoan niya ay ang nabanggit na Espiritu ng Dios ang masiglang namamahay at makapangyarihang naghahari sa buo niyang pagkatao, 

At dahil diyan, sa lahat ay madiing ipinag-utos  ng kaisaisang Dios ng langit,

ESPIRITISMO SA ANYO NG DIYABLO

PAALALA:

Layunin namin na maglahad lamang ng mga aral pangkabanalan na masaganang dumaloy mula sa bibig ng panginoong Jesucristo at ng mga tulad niyang lumalapat sa kalagayan ng mga tunay na banal. Kailan ma’y hindi namin hinangad na atakihin, siraan, ni gibain man ang pinaninindiganang simulain ng sinoman. 
Nawa, sana, bago kami husgahan ay paka-unawain nyo munang mabuti ang buong nilalaman ng artikulong ito.

Ang banal na Tanakh ng Dios (Old Testament) ay pinalalakas ang loob ng mga tagasunod ng Cristo, na labanan ang anomang pandaraya ng demonyo (satanas) at ng kaniyang mga kampon (diyablo). Mula sa mga pinagtagnitagni na mga kabulaanan ay pinaniniwala niya ang marami, na ang kaniyang mga kasuklamsuklam na sugo ay mga aktuwal na manggagawa ng kaisaisang Dios ng langit.

Ang demonyo ay naipapahamak ang mga tao sa pamamagitan ng kaniyang mga hinirang na talaytayan (medium), na mga nagpapakilalang sisidlang hirang ng Espiritu ng Dios. Ang may kadayaan nilang aral ang siyang nagliligaw sa marami upang sila’y hindi magsisunod sa mga dakilang aral (Katuruang Cristo) pangkabanalan nitong balumbon ng mga banal na kasulatan (bibliya). Sila kung gayon ang isang kalipunan sa malaking bilang ng mga tao na malabis ang paghihimagsik sa natatanging kalooban (kautusan) ng Ama nating nasa luwalhati ng kalangitan.

Gaya ng napakaliwanag na nasusulat ay tuwirang ipinag-uutos ng kaisaisang Dios ng langit ang mga sumusunod na mahihigpit niyang kabawalan.

KAUTUSAN LABAN SA PAGANISMO (Idolatriya at iba pa)

Mga paunang salita:

Matuwid na layunin naming ilahad lamang sa mga kinauukulan ang mga salita (evangelio ng kaharian) na ipinangaral ng sariling bibig ng mga tunay na banal. Mga katiwatiwalang katunayang biblikal (Tanakh) lamang ang tangi naming pinagbatayan sa pagbabalangkas at pagbuo ng akdang ito. Hindi namin kailan man hinangad, o ninais na atakihin, ni husgahan man ang mga doktrinang pangrelihiyon na tinitindigang matibay ng marami. 

Anomang pahayag mula sa amin na mababasa sa artikulong ito ay may lubhang matibay at kongkretong batayang biblikal. Dahil diyan ay maliwanag na ang aral pangkabanalan na ipinangaral ng mga banal ng Dios ang siyang humuhusga sa pilipit na pagka-unawa ng marami sa salitang “ matuwid, at katotohanan.” Hindi namin kailan man hingangad na ilagay sa kahiyahiya at abang kalagayan ang aming kapuwa. Kundi sa pagnanais na maghayag lamang ng mga salita ng Dios na nauukol ng lubos sa sangkatauhan.

Mula sa 613 na Kautusan ni Moses na nasusulat sa kabuoan ng Torah (five books of Moses) ay mababasa sa ibaba ang mga piling kautusan na may ganap na kinalaman sa karumaldumal na Paganismo (idolatriya at iba pa). Diyan nga ay napakaliwanag ang mga salita ng Dios na iniuutos niya sa lahat ng tao sa kalupaan, gaya ng nasusulat sa sumusunod na talata,