Araw-araw, may isang bagay na hinihiling sa atin na paniwalaan.
May gurong nagsasabi kung ano ang nangyari.
May awtoridad na panrelihiyon na nagsasabi
kung ano ang hinihingi ng Diyos.
May siyentistang nagmumungkahi ng paliwanag.
May pinunong pampolitika na naglalarawan ng
panganib.
May saksing nag-uulat ng karanasan.
May pilosopiyang nagsasabing kaya nitong
ipaliwanag ang buhay.
May mga aklat na nagpapahayag na ang turo nito ay
nagmula sa mas mataas na pinagmulan.
Ngunit bago natin itanong kung ang isang
pahayag ay nakapagbibigay-inspirasyon, nakaaaliw, sinauna, o popular, kailangan
muna nating itanong ang higit na saligang tanong:
Umaayon ba ito sa realidad?
Ang tanong na ito ay hindi pag-atake sa
pananampalataya, tradisyon, agham, o awtoridad. Ito ang pananggalang na
pumipigil sa mga ito na maging kasangkapan ng kamalian.
Ipinapaliwanag ng artikulong ito ang Batas ng Realidad bilang isang disiplinadong simulain ng pagsusuri: ang bawat pahayag ay kailangang masukat batay sa kung ano ang tunay na umiiral.
Sinusuri nito ang pagkakaiba ng pahayag at
ebidensiya, ang tamang papel ng awtoridad at patotoo, ang kahalagahan ng
nakikitang bakas, ang hangganan ng katiyakan, ang pangangailangan ng
falsifiability o kakayahang mapatunayan na mali, at ang panganib ng mga
sistemang pinoprotektahan ang kanilang sarili laban sa pagwawasto.
Tagalog: Binabasa
mo ang edisyong Tagalog.