SINO ANG BUMURA SA KATURUANG NOKODEMION? Ang Nawawalang Bakas at ang Suliranin ng Plejaren Bilang Tagapangalaga

Kung tunay na naitanim ang binhi, sino ang sumira rito—at bakit nabigo ang sinasabing maunlad na mga tagapangalaga nito na mapanatili kahit isang bakas?

Lumikha ng isang cinematic na pangunahing larawan sa 16:9 UHD, lubhang makatotohanan at parang tunay na buhay, sa matingkad ngunit likas na Technicolor. Ipakita ang pambihirang kalidad ng tunay na potograpiya, makatotohanang bato, lupa, mga halaman, sinaunang pergamino, bronse, salamin, lalim ng kapaligiran, at dramatiko ngunit likas na pag-iilaw. Ang tagpo ay dapat magmukhang isang de-kalidad na larawang kuha sa tunay na buhay para sa pelikula, sa halip na likhang-sining na pantasya o digital na ilustrasyon.

Isipin mong nagtanim ka ng isang binhing lubhang mahalaga.

Alam mong ang binhing ito ay naglalaman ng isang bagay na napakahalaga para sa mga susunod na salinlahi. Maingat mo itong inilalagay sa matabang lupa at pagkatapos ay umaalis ka.

Sumisibol ang binhi. Nagsisimulang lumitaw ang isang batang halaman.

Pagkatapos ay dumarating ang mga peste. Inuubos nila ang mga dahon. Kinakain nila ang tangkay. Sinisira nila ang mga ugat.

Sa huli, wala nang naiiwang makikilala.

Makalipas ang mga taon, may sumusuri sa lupa at nagtatanong:

“Nasaan ang halaman?”

Sumasagot ka:

“Narito iyon, ngunit may ganap na sumira rito.”

Posible ang paliwanag na iyon.

Ngunit agad na lumilitaw ang isa pang tanong:

Nasaan ang ebidensiya ng peste?

At kung alam mong paulit-ulit nang winasak ng mga peste ang iyong mga halaman, ngunit patuloy mong itinatanim ang gayunding madaling mapinsalang binhi nang hindi ito epektibong pinoprotektahan, hindi na maiiwasan ang isa pang tanong:

Sino ang may pananagutan—ang peste lamang, o pati ang hardinerong paulit-ulit na nabigong protektahan ang sinasabing ipinagkatiwala sa kaniya?

Ito ang suliraning pangkasaysayan na kinakaharap ng sinasabing katuruang Nokodemion.

Inilalahad ang katuruang Nokodemion sa loob ng balangkas ng Billy Meier–FIGU bilang isang sinaunang kalipunan ng kaalamang paulit-ulit na ipinasa sa sangkatauhan sa malalawak na yugto ng kasaysayan, at sinasabing pinangalagaan o pinangasiwaan ng lubhang maunlad na mga nilalang na Plejaren.

Gayunman, nananatiling hindi lubusang nalulutas ang isang mahalagang tanong:

Nasaan ang makasaysayang bakas nito na matutukoy nang malaya sa mismong salaysay?

Lalong pinabibigat ng paghahambing sa Tanakh ang suliranin. Sa kabila ng mga digmaan, pagkatapon, pag-uusig, kaguluhang pampolitika, pagkawasak, pagkakawatak-watak, pagbabago ng wika, at libu-libong taon ng kasaysayan, nanatili ang Tanakh bilang isang nakikilalang tradisyon ng teksto.

Kung napangalagaan ng mga karaniwang pamayanang pantao ang gayong mga kasulatan sa loob ng mga milenyo, bakit mabibigo ang isang sinasabing higit na maunlad na kabihasnan na mapanatili ang ebidensiyang mapatutunayan nang malaya para sa isang katuruang itinuturing na mahalaga sa pag-unlad ng sangkatauhan?

Sinisiyasat ng pagsusuring ito sa DSPES ang Nawawalang Bakas, ang posibilidad ng sinadyang pagsupil, at sa huli, ang Suliranin ng Plejaren Bilang Tagapangalaga.

PANIMULA

Ang tanong ay hindi kung maaaring maglaho ang isang katuruan.

Ipinakikita ng kasaysayan na maaaring humina o maglaho ang mga kasulatan, paaralan ng kaisipan, wika, tradisyon, at kabihasnan.

Ang mas malalim na tanong ay tungkol sa pagkakatimbang ng mga bagay.

Hindi inilalarawan ng salaysay ng Nokodemion ang isang maliit na katuruan sa isang nayon, na minsang itinuro ng isang di-kilalang tao at pagkatapos ay nakalimutan.

Sa loob ng balangkas ng Meier–FIGU, iniuugnay si Nokodemion sa isang pambihirang habang misyon, magkakasunod na mga tagapaghatid ng mensahe, mga pag-aangkin ng paulit-ulit na pagkakatawang-tao o pagpapatuloy ng anyong-espiritu, kaalamang mula sa labas ng Daigdig, pakikilahok ng Plejaren, at mga katuruang sinasabing mahalaga sa pag-unlad ng sangkatauhan.

Habang lumalaki ang pag-aangkin, lumalaki rin ang inaasahang bakas nito sa kasaysayan.

Nagbubunga ito ng isang saligang tanong ng DSPES:

Kung pambihirang pagpapatuloy sa kasaysayan ang inaangkin, hindi ba dapat nating asahan ang pambihirang ebidensiya ng pagpapatuloy?

Kung ang ibinibigay na sagot ay winasak ang lahat, hindi maaaring huminto roon ang pagsusuri.

Dapat nating itanong:

Sino ang sumira rito? Paano ito winasak? Bakit walang nakikilalang natira? Bakit nabigo ang sinasabing maunlad na mga tagapangalaga nito na magpanatili ng mga kopyang mapatutunayan nang malaya?

At sa huli:

Mas matibay ba ang suporta sa palagay ng ganap na pagkawasak kaysa sa posibilidad na ang inaangking sinaunang pagpapasa ay hindi nangyari sa anyong inilalahad ngayon?

Sundan ang orihinal na artikulo sa Ingles: WHO ERASED THE NOKODEMION TEACHING?

___________________________________________________________________________________