Who is in Charge? — Mula sa Tuwid na Paglalakbay ng Tao Tungo sa Dakilang Kaayusan at Ganap na Balanse

 Maaaring piliin ng tao ang kaniyang mga hakbang, ngunit hindi siya ang lumikha ng landas, ng mga batas na umiiral dito, o ng mga bunga ng pagsalungat sa realidad.

Kayang pamahalaan ng tao ang galaw ng kaniyang mga kamay, ituon ang kaniyang isip, piliin ang kaniyang mga salita, baguhin ang kaniyang mga nakagawian, at itakda ang susunod niyang hakbang.

Ngunit maaari ba niyang utusan ang Katotohanan?

Maaari ba niyang pigilan ang ugnayan ng sanhi at bunga?

Maaari ba niyang baguhin ang kahulugan ng Buhay dahil lamang mas gusto niya ang ibang kahulugan?

Maaari ba niyang likhain ang Realidad sa tindi ng kaniyang paniniwala?

Kung ang landas ng buhay ng tao ay dumaraan sa isang mas malawak na kaayusang umiiral na bago pa tayo dumating at mananatili pagkaraan nating lumisan, may mas malalim na tanong na dapat harapin.

Sino nga ba ang namamahala?

Ang sagot ay nakasalalay sa uri ng awtoridad na tinutukoy natin.

Paglalarawan ng Artikulo

Sinusuri ng artikulong ito ang usapin ng awtoridad sa balangkas ng DSPES. Tinatalakay nito ang ugnayan ng Walang Hanggang Pinagmulan, ng Dakilang Kaayusan ng Realidad, ng Pitong Haligi, ng kalayaan ng tao, ng pansariling pananagutan, ng mga bunga ng pagkilos, at ng tuwid na paglalakbay sa loob ng iisang buhay sa daigdig.

Itinatangi rito ang sukdulang awtoridad at ang kakayahan ng bawat taong pumili at kumilos.

Ang Realidad, Katotohanan, likas na kaayusan, pagiging mortal, at mga bunga ng pagkilos ay hindi likha ng tao. Sa loob ng mga hangganan ng buhay sa daigdig na maaari nating suriin, may tunay at mahalagang saklaw ng pananagutan ang bawat isa.

Tinatanggihan ng DSPES kapuwa ang paniniwalang ganap na makapangyarihan ang tao at ang pasibong fatalismo. Iminumungkahi nito ang may pananagutang pagpili at pagkilos ng tao sa loob ng kaayusang umiiral nang hiwalay sa kaniyang kagustuhan.

Panimula

Matagal nang nagtatanong ang mga tao tungkol sa awtoridad.

Sino ang namamahala sa mga bansa?

Sino ang namamahala sa mga pamilya?

Sino ang namamahala sa katawan?

Sino ang namamahala sa pag-iisip?

Sino ang nagtatakda kung ano ang tama at mali?

Sino ang nagtatakda ng layunin ng buhay?

Sa ilalim ng mga tanong na ito ay may mas malalim na usapin.

Sino ang namamahala sa Realidad mismo?

Maingat ang panimula ng Doctrine of the Seven Pillars of the Eternal Source o DSPES. Kinikilala nito ang hangganan ng paliwanag na kayang ibigay ng isip ng tao tungkol sa pag-iral. Nagsisimula ito sa daigdig na aktuwal nating kinakaharap.

May Realidad.

May paraan ang tao ng pagdama at pag-unawa sa Realidad.

May ebidensiyang magagamit upang subukin ang ating pagkaunawa.

May mga pagpili.

May mga bunga.

May mga hangganan.

May kamatayan.

Mayroon ding mga prinsipyong paulit-ulit na nakikita sa kaayusan ng mga bagay at magagamit sa pagsusuri ng mga pahayag at asal ng tao.

Kinikilala ng DSPES ang mga pamantayang ito bilang Pitong Haligi.

Katotohanan · Liwanag · Pag-ibig · Kapangyarihan · Paglikha · Karunungan · Buhay

Ang Pitong Haligi ay magkakaugnay na mga prinsipyo sa iisang kaayusan.

Ang Katotohanang walang Pag-ibig ay maaaring maging malupit.

Ang Pag-ibig na hiwalay sa Katotohanan ay maaaring mauwi sa pagpapadala sa damdamin.

Ang Kapangyarihang hiwalay sa Karunungan ay nauuwi sa dominasyon.

Ang Karunungang hiwalay sa Realidad ay nauuwi sa haka-haka.

Ang Paglikhang walang paggalang sa mga hangganan ay nauuwi sa pagkawasak.

Ang Buhay na walang pananagutan ay nauuwi sa pagsasamantala.

Ang Liwanag na walang Katotohanan ay nagiging maling impormasyong nag-aanyong kaliwanagan.

Kailangang gumana nang magkakasama ang Pitong Haligi. Ang kanilang pagkakaugnay ay bahagi ng tinatawag ng DSPES na Dakilang Kaayusan ng Realidad.

May kakayahan ang tao na pumili. Ang mas malalim na tanong ay ito.

Ano ang wastong lugar ng kalayaan ng tao sa loob ng isang kaayusang nauna sa kaniya?

English version — “Who is in Charge - Mula sa Tuwid na Paglalakbay ng Tao Tungo sa Dakilang Kaayusan at Ganap na Balanse”

Kahulugan ng mga Termino

Walang Hanggang Pinagmulan (Eternal Source)

Sa DSPES, tumutukoy ito sa sukdulang Sanhi at Pinagmulan ng pag-iral.

Itinuturing ito ng DSPES na isang saligang panukala. Hiwalay na usapin ang pag-aangking ganap nang nalalaman ng tao ang kalikasan, pagkilos, o mga layunin ng Pinagmulan.

Dakilang Kaayusan ng Realidad (Great Order of Reality)

Ito ang magkakaugnay na balangkas na kinapapalooban ng pag-iral, batas, sanhi, bunga, ugnayan, buhay, mga hangganan, at kakayahang maunawaan ang mga bagay.

Mas malawak ang saklaw nito kaysa sa anumang pamahalaan o organisasyong panrelihiyon. Ito ang kaayusang umiiral nang hiwalay sa kagustuhan ng tao at kailangang tugmaan ng kaniyang pag-iisip.

Tuwid na Paglalakbay (Straight-Line Journey)

Inilalarawan nito ang nasusuring paglalakbay ng tao sa loob ng iisang buhay sa daigdig. Nagsisimula ito sa pagpasok sa buhay sa daigdig at dumaraan sa paglaki, karanasan, pananagutan, pagpapasiya, paghubog ng pagkatao, at pagharap sa mga bunga ng pagkilos, hanggang sa kamatayan.

Naipagtatatag ang pananagutan ng taong nabubuhay ngayon batay sa buhay na aktuwal niyang dinaranas. Hindi kailangan para rito ang mga siklo ng pagbabalik ng personalidad na wala pang mapatutunayang batayan.

Ang taong nabubuhay ngayon ang may pananagutan sa buhay na ito.

Kakayahang Pumili at Kumilos (Human Agency)

Ito ang kakayahang pumili, humatol, kumilos, magpigil sa pagkilos, matuto, magwasto, makipagtulungan, tumutol, lumikha, makapinsala, magkumpuni, magsalita, manahimik, at managot sa loob ng mga hangganan ng tao.

Tunay ang kakayahang ito at may hangganan ang saklaw nito.

Awtoridad (Authority)

Ang awtoridad ay lehitimong kapangyarihan o saklaw ng pamamahala. Kinikilala ng DSPES ang iba’t ibang antas nito. Ang awtoridad ng tao na piliin ang kaniyang asal ay may sariling saklaw. Iba ang usapin ng awtoridad sa Realidad mismo.

Ganap na Balanse (Perfect Balance)

Sa DSPES, ang balanse ay ang wastong ugnayan, proporsiyon, kaayusan, at pagkakaugnay ng mga lehitimong prinsipyo. Walang hinihinging magkapantay na dami ng magkasalungat na bagay gaya ng katotohanan at kasinungalingan, pag-ibig at poot, kaalaman at kamangmangan, o buhay at pagkawasak.

Maaaring pumantay ang timbangan kung magkasimbigat ang lason at gamot. Ang timbang lamang ay walang sinasabi tungkol sa wastong gamit o epekto ng bawat isa.

Pag-ayon (Alignment)

Ang pag-ayon ay ang pagtutugma ng pagkaunawa at asal ng tao sa kaayusan ng Realidad, ayon sa lawak ng makatuwiran nating malalaman tungkol dito.

Unti-unting Pagkahayag (Progressive Disclosure)

Kinikilala ng Prinsipyo ng Unti-unting Pagkahayag, na tinatawag ding Prinsipyo ng Bahagyang Kaalaman (Fragmentary Knowledge Principle), na maaaring totoo ang kaalaman ng tao kahit hindi pa ito ganap.

Ang alam natin ngayon ay maaaring wasto hanggang sa saklaw na sinusuportahan ng ebidensiya at bahagi pa rin ng mas malawak na Realidad na hindi pa natin lubos na nauunawaan.

Hanggang sa abot ng ebidensiya lamang ang maipahahayag nating may katiyakan.

I. Iba’t Ibang Uri ng Awtoridad sa Iisang Tanong

Kapag itinatanong natin, “Sino ang namamahala?” maaaring maraming tanong ang nakapaloob dito.

Sino ang sanhi ng pag-iral?

Sino ang namamahala sa kaayusan ng Realidad?

Sino ang nagtatakda ng mga batas na umiiral sa buhay ng tao?

Sino ang pumipili ng susunod kong gagawin?

Sino ang mananagot sa gagawin ko?

Sino ang nagtatakda ng mga bunga nito?

Nagsisimula ang kalituhan kapag pinagsasama-sama ang mga antas na ito. Sa DSPES, magkaiba ang saklaw ng sukdulang awtoridad at ng kakayahan ng taong pumili ng kaniyang gagawin sa isang tiyak na pagkakataon.

Maaaring patnubayan ng mandaragat ang kaniyang sasakyang-dagat. Ang dagat ay may sarili nitong galaw.

Maaaring piliin ng magsasaka kung kailan magtatanim. Ang binhi ay may sarili nitong likas na mga pangangailangan.

Maaaring piliin ng isang tao na tumalon mula sa mataas na lugar. Kikilos ang grabidad sa kaniyang pagbagsak anuman ang kaniyang ipasiya.

Sa loob ng Realidad ginagamit ang kalayaan.

II. Ang Hirarkiya ng Kaayusan sa DSPES

Ganito ang pagkakasunod-sunod sa balangkas ng DSPES.

Walang Hanggang Pinagmulan → Dakilang Kaayusan → Pitong Pangunahing Batas → Mga Kaugnay na Pangalawang Batas → Ebidensiya → Paghatol ng Tao → Pagpili → Bunga

Tinutulungan tayo ng hirarkiyang ito na maiwasan ang dalawang magkasalungat na pagkakamali.

Ang una ay fatalismo. “Kontrolado na ang lahat, kaya walang saysay ang pananagutan ng tao.”

Ang ikalawa ay ang pag-aangking ganap ang pansariling kapangyarihan. “Ako ang nagtatakda ng sarili kong katotohanan, kaya dapat umayon sa akin ang Realidad.”

Tinatanggihan ng DSPES ang dalawang pananaw na ito. Ang tao ay may pananagutang kalahok sa isang Realidad na umiiral nang hiwalay sa kaniya at sa loob nito ay tunay siyang nakapipili.

III. Ang Walang Hanggang Pinagmulan at ang Saklaw ng Pagpili ng Tao

Sa DSPES, ang Walang Hanggang Pinagmulan ang sukdulang pinagmulan ng pag-iral. Mula sa pahayag na ito ay hindi lohikong mahihinuha na sapilitan ang bawat kilos ng bawat tao.

Maaaring maitatag ang isang kaayusan at manatili sa loob nito ang kakayahan ng mga taong mamuhay at magpasiyang may pananagutan. Ang pag-iral ng batas ang nagtatakda ng mga kalagayan kung saan nagkakaroon ng kabuluhan ang pagpili.

Mahalaga ang pasiyang moral dahil may ibang maaaring piliin.

Mahalaga ang pananagutan dahil may bunga ang asal.

Mahalaga ang pagwawasto dahil maaaring magkamali.

Mahalaga ang pag-unlad dahil may kailangan pang matutuhan at marating.

Maaaring unawain ang Dakilang Kaayusan bilang balangkas na nagbibigay-puwang sa tunay na pananagutan ng tao. Sapat ang pagkaunawang ito nang hindi kailangang ipalagay na may kamay na nagdidikta ng bawat galaw ng bawat isa.

IV. Ang Realidad ay Umiiral nang Hiwalay sa Kagustuhan ng Tao

Napakalawak ng kakayahan ng tao na lumikha.

Nagtatayo tayo ng mga lungsod.

Sumusulat tayo ng mga saligang batas.

Nagpapaunlad tayo ng teknolohiya.

Lumilikha tayo ng musika.

Pinangangalagaan natin ang kasaysayan.

Bumubuo tayo ng mga pilosopiya.

Nagtatatag tayo ng mga sistemang panrelihiyon.

Bumubuo tayo ng mga modelong siyentipiko.

Wala sa mga tagumpay na ito ang nagbibigay sa sangkatauhan ng kapangyarihang magtakda kung ano ang Realidad.

Hindi sapat na patunay ng katotohanan ang pagsang-ayon ng nakararami.

Ang katandaan ng isang pahayag ay hindi patunay na totoo ito.

Ang pagiging makabago ng isang pahayag ay hindi rin patunay na totoo ito.

Ang pagiging banal ng isang pahayag sa mga mananampalataya ay hindi sapat na patunay ng katotohanan nito.

Kailangan pa ring subukin ang isang siyentipikong palagay, gaano man ito katunog na teknikal.

Kailangan pa ring suriin ang pahayag na iniuugnay sa mga nilalang mula sa labas ng Daigdig, gaano man kasulong ang sinasabing pinagmulan nito.

Gaano man katibay ang personal na paniniwala, kailangan pa ring matiyak kung tumutugma ito sa Realidad.

Sinusukat ang Katotohanan sa pagtutugma nito sa Realidad.

V. Ang Tugon sa Realidad ay Nasa Tao

May lehitimong saklaw ng awtoridad ang bawat tao. Sa bahagi ng buhay na maaari nating suriin, may isang napakahalagang bagay na nasa kaniyang pamamahala.

Ang kaniyang tugon sa Realidad.

Maaari siyang maghanap ng ebidensiya o umiwas dito.

Maaari niyang sabihin o ikubli ang katotohanan.

Maaari niyang palalimin ang kaniyang pagkaunawa o ipagtanggol ang kamangmangan.

Maaari siyang magpakita ng malasakit o kalupitan.

Maaari niyang gamitin ang kapangyarihan nang may pananagutan o bilang pamimilit.

Maaari niyang pangalagaan o pagsamantalahan ang sangnilikha.

Maaari siyang maghangad ng karunungan o ulitin ang kahangalan.

Maaari niyang ipagtanggol o pinsalain ang buhay.

Dito nakasalalay ang kaniyang pananagutan. May hangganan ang pamamahala niya sa landas. Nasa kaniya ang pagpili kung paano siya lalakad dito.

VI. Ang Tuwid na Paglalakbay

Inilalarawan ng DSPES ang buhay ng tao sa daigdig bilang isang tuwid na paglalakbay sapagkat iisa ang direksiyon ng personal na karanasang maaari nating tuwirang suriin.

Minsan lamang tayo isinisilang.

Lumilipas ang pagkabata.

Hindi na natin pisikal na mababalikan ang kahapon.

Hindi na mababawi ang panahong lumipas.

Ang salitang nabigkas na ay mananatiling bahagi ng nangyari.

Maaaring maituwid ang ilang pinsala, mapatawad ang ilang pagkakamali, o malampasan ang ilang bunga. Ang nangyari ay bahagi na ng kasaysayan.

May bigat ang bawat yugto ng paglalakbay sapagkat nagiging bahagi ito ng buhay na aktuwal nang namuhay ang tao. Pinangangalagaan ng prinsipyong ito ang pananagutan ngayon laban sa pagpapaliban nito dahil sa haka-haka tungkol sa mga susunod na buhay.

Mapanganib na mangatuwiran ang tao sa ganitong paraan.

“Anumang hindi ko matutuhan ngayon ay maitutuwid ko na lamang sa ibang personalidad pagkalipas ng libu-libong taon.”

Nagsisimula ang DSPES sa abot ng maaari nating suriin sa kasalukuyan.

Tunay ang buhay na ito.
Tunay ang pasiyang ito.
Tunay ang bungang ito.
Nasa atin ngayon ang pananagutang ito.

Anumang mas malawak na Realidad ang maaaring umiral lampas sa kamatayan, nararapat itong lapitan nang may disiplina at pagpapakumbaba. Ang mga detalye tungkol dito ay dapat umayon sa abot ng ebidensiya.

VII. Ang Modelong Kindergarten

Maaaring unawain ang tuwid na paglalakbay sa pamamagitan ng Modelong Kindergarten ng DSPES.

Ang buhay sa daigdig ang kasalukuyang silid-aralan.

Ang Realidad ang aklat-aralin.

Ang Pitong Haligi ang mga pamantayang sinusunod.

Ang ebidensiya ang nagbibigay ng materyal para sa mga aralin.

Pangangatuwiran at pagpapatunay ang ginagamit sa pagsusuri ng mga pahayag.

Ang karanasan ang nagbibigay ng mga pagsasanay.

Inihahayag ng mga pagpili ang tugon ng mag-aaral.

Ang mga bunga ang nagbibigay ng pagkakataong magwasto.

Makikita sa pagkatao kung ano ang tunay na natutuhan.

Sa paghahalintulad na ito, ang mag-aaral ay may tunay na bahagi sa kaniyang pagkatuto. Ang paaralan ay ipinagkatiwala sa ibang namamahala, at ang mga batas ng Realidad ay umiiral na bago pa siya pumasok. Kung guro ang sumagot sa pagsusulit para sa kaniya, sa guro maipauukol ang sagot. Nasa mag-aaral ang pananagutan sa kaniyang sariling pagkatuto.

VIII. Sino Kung Gayon ang Naglalakbay?

Ang landas, ang mga batas na umiiral dito, at ang patutunguhan ay pawang bahagi ng paglalakbay. Ang naglalakbay ay ang taong nabubuhay ngayon, dumaranas ng mga pangyayari, gumagawa ng mga pagpili, humuhubog ng kaniyang pagkatao, at humaharap sa mga bunga.

Kaya nagsisimula ang pagsusuri ng DSPES sa taong maaari nating obserbahan. Lehitimong siyasatin ang mga tanong tungkol sa kaluluwa, espiritu, kamalayan, anyong-espiritu (spirit-form), at pagpapatuloy ng pagkakakilanlan pagkaraan ng kamatayan. Kailangang manatiling sentro ng pagsusuri ang taong aktuwal na nabubuhay ngayon.

Ang taong ito ang umiibig, nagdurusa, natututo, nagsasakripisyo, pumipili, nakaaalala, umaasa, bumubuo ng mga ugnayan, tumatanggap ng pananagutan, at sa huli ay namamatay. Kailangang ipaliwanag ng anumang teorya tungkol sa personal na pagpapatuloy kung ano ang mangyayari sa mismong taong dumaranas ng lahat ng ito bilang “ako.”

Kung ibang entidad ang sinasabing nagpapatuloy, kailangan pang maipakita kung paano mapatutunayang nagpapatuloy ang pagkakakilanlan ng mismong taong iyon.

IX. Ang Pitong Haligi Bilang mga Pamantayan

Nagbibigay din ang Pitong Haligi ng sagot sa tanong na “Sino ang namamahala?” Itinatakda nila ang mga pamantayang dapat igalang sa paggamit ng kalayaan.

1. Katotohanan (Truth)

Saklaw ng Katotohanan ang pagtutugma ng ating mga pahayag sa Realidad.

Kabilang sa mga kaugnay na Pangalawang Batas ang Realidad, Pagtutugma, Ebidensiya, Pagkakapare-pareho, Ugnayang Sanhi at Bunga, Kawalan ng Salungatan, Matapat na Patotoo, Pagpapatunay, Bunga, at Pananagutan.

Walang opinyong makalulutas sa isang tunay na salungatan sa pamamagitan lamang ng paggigiit.

2. Liwanag (Light)

Saklaw ng Liwanag ang pag-usad mula sa kalabuan tungo sa pagkaunawa.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Paghahayag, Pag-unawa, Kaalaman, Pagkilatis, Pagiging Bukas, Pakikipagtalastasan, Pagtuturo, Pagtuklas, Kalinawan, at Paglalantad.

Kailangang masusing suriin ang awtoridad na umaasa sa patuloy na pagkukubli.

3. Pag-ibig (Love)

Saklaw ng Pag-ibig ang wastong pakikipag-ugnayan.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Malasakit, Awa, Katarungan, Ugnayan, Pagkalinga sa Isa’t Isa, Pagpapatawad, Katapatan, Paglilingkod, Pananagutan sa Kapuwa, at Kapayapaan.

Nananatiling umiiral ang Katotohanan. Ginagabayan tayo ng Pag-ibig kung paano ito isasabuhay sa pakikitungo sa kapuwa.

4. Kapangyarihan (Power)

Saklaw ng Kapangyarihan ang lehitimong kakayahang kumilos at mamahala.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Awtoridad, Responsibilidad, Pahintulot, Pangangasiwa sa Ipinagkatiwala, Pagiging Proporsiyonal, Kawalan ng Pamimilit, Pamamahala sa Sarili, Makatarungang Paggamit ng Puwersa, Pananagutan sa Paggamit ng Kapangyarihan, at Subsidiarity o Pagpapasiya sa Pinakamalapit na Antas na May Kakayahang Kumilos.

Kadalasan, ang unang wastong paggamit ng Kapangyarihan ay ang pamamahala sa sarili.

5. Paglikha (Creation)

Saklaw ng Paglikha ang kayarian at kaayusang makikita sa mga umiiral na bagay.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Kalikasan, Disenyo, Sanhi at Bunga sa Kalikasan, Paglago, Kaayusan, Balanse, mga Hangganan, Pag-asa ng Bawat Bahagi sa Iba, Kakayahang Magpatuloy, at Muling Paglago.

Maaaring gamitin ng tao ang kaniyang pagkaunawa sa mga likas na prinsipyong ito. Umiiral na ang mga ito bago pa man niya matuklasan.

6. Karunungan (Wisdom)

Saklaw ng Karunungan ang wastong paggamit ng kaalaman.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Maingat na Pagpapasiya, mga Layunin at Pamamaraan, Pagkakaugnay, Mahusay na Paghatol, Pangmatagalang Bunga, Kahandaang Matuto, Kahandaang Magwasto, Proporsiyon, Pananahimik at Pagsasalita, at Nasubok na Kaalaman.

May sariling pagpapasiya na kailangan upang matukoy ang nararapat gawin sa isang bagay na alam na natin.

7. Buhay (Life)

Saklaw ng Buhay ang pangangalaga at may pananagutang pagpapatuloy ng mga nabubuhay.

Kabilang sa mga Pangalawang Batas nito ang Dignidad, Pag-iwas sa Pinsala, Pangangalaga, Kalusugan, Pagpapanumbalik, Pamayanan, Tungkulin sa mga Salinlahi, Pananagutan sa Mahihina, Pagpapatuloy, at Pagiging Mortal at mga Hangganan.

Ginagamit ng tao ang kaniyang kalayaan na may kaakibat na mga tungkulin sa iba pang may buhay.

X. Isa para sa Lahat, Lahat para sa Isa

Ang bawat Haligi ay gumaganap na kaugnay ng iba. Isa ito sa pinakamahahalagang katangian ng balangkas ng DSPES.

Ang Kapangyarihan ay kailangang managot sa Katotohanan.

Ang Katotohanan ay kailangang isabuhay nang may Pag-ibig.

Ang Pag-ibig ay kailangang patuloy na maliwanagan ng Karunungan.

Ang Karunungan ay kailangang gumalang sa Paglikha.

Ang Paglikha ay kailangang tumustos sa Buhay.

Ang Buhay ay kailangang manatiling nakasalig sa Katotohanan.

Ang Liwanag ay kailangang maglantad ng pagbaluktot sa bawat Haligi.

Isa para sa lahat, at lahat para sa isa.

Magkakaugnay ang awtoridad ng Pitong Haligi. Kung natutugunan ng isang pasiya ang pamantayan ng isang Haligi ngunit malubha nitong nilalabag ang ilan sa iba, mahirap sabihing naaayon ito sa Dakilang Kaayusan.

XI. Ano ang Ganap na Balanse?

Kailangang malinaw ang kahulugan ng Ganap na Balanse. Madalas itong ipakahulugan na pagkakaroon ng magkapantay na dami ng magkasalungat na bagay. Ngunit may mga magkasalungat na hindi nararapat bigyan ng magkapantay na puwang.

Ang Katotohanan ay hindi nangangailangan ng kasindaming kasinungalingan.

Ang kaalaman ay hindi nangangailangan ng kasindaming kamangmangan.

Ang malasakit ay hindi nangangailangan ng kasindaming kalupitan.

Ang buhay ay hindi nangangailangan ng magkapantay na pangangalaga at pagkawasak.

Samakatuwid, hindi matatawag na Ganap na Balanse ang limampung porsiyentong pagsunod at limampung porsiyentong paglabag. Sa DSPES, nasa wastong lugar ang bawat lehitimong prinsipyo sa kabuuan.

Isaalang-alang ang katawan ng tao. Ang kalusugan ay bunga ng maayos na paggana ng mga sistema ng katawan sa wastong proporsiyon at ugnayan. Halimbawa, ang magkapantay na dami ng oksiheno at lason ay walang maibibigay na sukatan ng kalusugan.

Gayon din sa Dakilang Kaayusan. Ang balanse ay bunga ng maayos na pagkakaugnay ng mga bahagi.

XII. Ang Ganap na Balanse Bilang Pamantayan sa Pag-unlad ng Tao

Maaaring umiral ang isang ganap na pamantayan habang patuloy pa ring umuunlad ang mga taong nagsisikap na umayon dito.

Bahagya pa ang kaalaman ng tao.

Maaari pa ring magkamali ang kaniyang pagdama at pagkaunawa.

Maaari pa niyang ituwid ang kaniyang pagkatao.

Patuloy pang nahuhubog ang kaniyang lipunan.

Kinikilala ng DSPES ang Ganap na Kaayusan bilang pamantayan at ang unti-unting pag-ayon ng tao sa kaayusang iyon. Maaaring umusad ang naglalakbay tungo sa higit na pagkakaugnay ng kaniyang pagkaunawa at pagkilos habang kinikilala ang hangganan ng kaniyang nalalaman.

XIII. Ang Prinsipyo ng Unti-unting Pagkahayag

Paulit-ulit na natutuklasan ng sangkatauhan na mas malawak ang Realidad kaysa sa dati nitong pagkaunawa.

May tunay nang nalalaman ang bata tungkol sa daigdig.

Mas marami nang nalalaman ang nasa hustong gulang.

Maaaring higit pa ang nalalaman ng isang siyentipiko sa larangang kaniyang pinagdalubhasaan.

Kapag lumawak ang ating kaalaman, nananatiling wasto ang naunang obserbasyong may sapat na batayan, hanggang sa saklaw na pinatutunayan nito.

Mula rito ay may mahalagang prinsipyo tungkol sa kaalaman.

Maaaring maging tunay ang kaalaman kahit bahagya pa lamang ito.

Tinatanggihan ng DSPES ang dalawang sukdulang pahayag.

“Hindi natin alam ang lahat, kaya wala tayong alam.”

“May alam na tayo, kaya tiyak na kumpleto na ang buong sistema natin.”

Kapuwa kulang ang pangangatwiran ng mga pahayag na ito. Bahagi ng may pananagutang paggamit ng kaalaman ang pagkilala sa hangganan nito.

XIV. Sino ang Nagpapasiya Kung Pinal na ang Katotohanan?

Ang pagdedeklarang tapos na ang isang pagsisiyasat ay walang kapangyarihang lumikha ng Katotohanan. Saklaw nito ang pahayag ng pari, pilosopo, siyentipiko, propeta, pamahalaan, sinasabing gurong mula sa labas ng Daigdig, at maging ng DSPES mismo.

Kailangang manatiling bukás sa pagsusuri ang DSPES sa ilalim ng sarili nitong mga pamantayan. Kailangang makayanan ng mga panukala nito ang pagsusuri sa ebidensiya, pagtutugma sa Realidad, kawalan ng salungatan, mga bunga, pagkakaugnay ng mga paliwanag, at patuloy na pagsisiyasat.

Kung sumasalungat sa Realidad ang isang pormulasyon ng DSPES, kailangang ituwid ang pormulasyon. Ang Realidad ang batayan ng pagwawasto.

Kailangang masuri rin ang mismong ginagamit nating panukat.

XV. Kalayaan sa Loob ng mga Hangganan

Tunay ang kalayaan ng tao at ginagamit ito sa loob ng mga hangganan.

Malaya ang musikero na lumikha ng himig ayon sa mga katangian ng tunog.

Malaya ang arkitekto na magdisenyo ayon sa mga tuntunin ng matibay na kayarian.

Malaya ang drayber na magmaniobra ayon sa mga kalagayan ng daan.

Malaya ang tao na pumili sa loob ng mga kalagayan ng pag-iral.

Sa loob ng mga hangganang ito, nagiging posible ang pagkilos na may saysay.

XVI. Ang Tahimik na Pamamahala ng mga Bunga

Isa sa pinakamabisang puwersa sa loob ng Dakilang Kaayusan ang bunga ng pagkilos. Madalas ituwid ng Realidad ang pagkakamali ng tao kahit walang pagtatalo.

Kapag paulit-ulit na pinabayaan ang kalusugan, maaaring maramdaman ang epekto nito sa katawan.

Kapag binalewala ang mga tuntunin sa matibay na pagtatayo, maaaring bumigay ang gusali.

Kapag binalewala ang tiwala, maaaring masira ang mga ugnayan.

Kapag binalewala ang ebidensiya, maaaring lalong malayo sa Realidad ang mga pasiya.

Kapag binalewala ang mga hangganan, sa kalaunan ay sasalpok din dito ang isang sistema.

Ipinakikita ng bunga kung ano ang nangyayari bilang resulta ng ating pagkilos. Maaaring lumipas ang panahon bago ito dumating. Sa isang sandali ng pagmamasid, maaaring mahirap makita kung katimbang ito ng nagawang kilos. Ang pagkakaroon ng mga bunga ay nag-uugnay sa kalayaan at pananagutan.

XVII. Pamamahala sa Sarili Bilang Unang Tungkulin ng Tao

Kung magtatanong ang isang tao, “Ano ba talaga ang nasa awtoridad kong pamahalaan?” ang unang sagot ay ang sarili.

Ang pag-iisip.

Ang pananalita.

Ang mga biglaang udyok.

Ang asal.

Ang mga nakagawian.

Ang pinagtutuunan ng pansin.

Ang paraan ng pagtugon.

Ang paggamit ng kapangyarihan.

Ang pakikitungo sa kapuwa.

Ang kahandaang matuto.

Ang kahandaang magwasto.

Ito ang Pangalawang Batas ng Pamamahala sa Sarili sa ilalim ng Haligi ng Kapangyarihan.

Ang taong nagsisikap kontrolin ang lahat ng nasa paligid niya habang hirap pamahalaan ang sarili ay nagpapakita ng kapangyarihang walang kaayusan.

Ang unang kahariang ipinagkatiwala sa tao ay nasa kaniyang kalooban.

XVIII. Awtoridad at Pananagutan

Nagiging mapanganib ang kapangyarihang walang pananagutan. Maaaring mangyari ito sa mga pamahalaan, lider ng relihiyon, guro, siyentipiko, organisasyon, magulang, kilusang panlipunan, pilosopo, at mga taong nag-aangking may pambihirang kaalaman.

Habang lumalaki ang inaangking awtoridad, lalong kailangan ang masusing pagsusuri. Ang pahayag na nag-aangking nagmula sa mas mataas na pinagmulan ay nararapat siyasatin nang higit na mabuti dahil mas mabigat ang maaaring ibunga ng pagkakamali.

Itinatanong ng DSPES ang mga sumusunod.

• Ano mismo ang ipinahahayag?
• Anong ebidensiya ang sumusuporta rito?
• Maaari ba itong suriin nang malaya ng ibang tao?
• Sumasalungat ba ito sa mga napatunayan na tungkol sa Realidad?
• Humihingi ba ito ng espesyal na eksepsiyon sa pamantayan nang walang sapat na dahilan?
• Ano ang mangyayari kapag bumagsak sa pagsusuri ang pahayag?
• May kakayahan ba ang sistemang iwasto ang sarili?

Ang pagtatanong nang ganito ay pagsasagawa ng pananagutan.

XIX. Ang Dakilang Kaayusan at ang Mapanuring Pagsunod

Maaaring mapanatili ng bulag na pagsunod ang isang sistema habang nasisira ang Katotohanan. Sa pagkaunawa ng DSPES, ang pag-ayon sa Realidad ang hinihingi ng Dakilang Kaayusan. Kailangang masuri ang mga ipinag-uutos ng awtoridad ng tao ayon sa pamantayang iyon.

Makikita ang ganitong pagkakaiba sa ilang bahagi ng Kasulatan.

• Inilalahad ng Deuteronomio 30:19 ang buhay at kamatayan bilang mga pagpipilian at iniuutos na piliin ang buhay.
• Binibigyang-diin ng Mikas 6:8 ang katarungan, awa, at mapagpakumbabang pamumuhay.
• Itinuturo ng Mateo 7:16 na makikilala ang mga tao sa kanilang mga bunga, isang pamantayang magagamit sa pagsusuri ng kanilang mga pahayag.
• Iniuugnay ng Juan 8:31–32 ang pananatili sa salita ni Jesus, ang pagkilala sa katotohanan, at ang paglaya.
• Hinihingi ng Santiago 1:22 na isagawa ang napakinggan.

Pinananatili ng mga talatang ito ang pananagutan ng taong nakikinig, sumusuri, at pumipili.

XX. Ang Tao Bilang Katiwala

Ang pangangasiwa sa ipinagkatiwala ang marahil pinakatumpak na paglalarawan sa kalagayan ng tao sa DSPES.

May tunay na awtoridad ang katiwala. Ipinagkatiwala sa kaniya ang awtoridad na ito at may hangganan ang saklaw nito.

Pinangangasiwaan niya ang mga bagay na nauna nang umiral.

Gumagawa siya sa ilalim ng mga batas na nauna sa kaniya.

Minamana niya ang mga kalagayang nabuo bago siya dumating.

Nag-iiwan siya ng mga bungang haharapin ng mga salinlahing darating.

Kinikilala sa ganitong pagkaunawa ang dignidad ng tao at ang pangangailangan ng pagpapakumbaba. Mahalaga ang tao sa loob ng isang Realidad na mas malawak kaysa sa kaniya.

XXI. Mula sa Pansariling Kaayusan Tungo sa Dakilang Kaayusan

Ang unang hakbang tungo sa Dakilang Kaayusan ay nasa pang-araw-araw na buhay. Malapit sa atin ang pagsisimulang ito, gaano man kalawak ang tanong tungkol sa sansinukob.

Katotohanan sa pananalita.

Kalinawan sa pag-iisip.

Pag-ibig sa pakikipag-ugnayan.

Pagpipigil sa sarili sa paggamit ng kapangyarihan.

Paggalang sa Paglikha.

Karunungan sa paghatol.

Pangangalaga sa Buhay.

Sa gayon, nagkakaroon ng praktikal na anyo ang malawak na tanong tungkol sa kaayusan ng pag-iral.

Maaari bang higit na iayon ng naglalakbay ang sarili niyang buhay sa kaayusang sinasabi niyang nauunawaan niya?

Masusuri ito sa kaniyang mga pasiya at pagkilos.

XXII. Mga Natuklasang Sinusuportahan ng Ebidensiya sa DSPES

Sa saklaw ng karanasan ng tao na maaari nating suriin, matibay ang batayan ng ilang natuklasan.

• May tunay na kakayahan ang tao na pumili at kumilos, sa loob ng mga hangganan.
• May mga bunga ang mga pagpili ng tao.
• May hangganan ang kaalaman at maaari itong iwasto.
• Umiiral ang Realidad nang hiwalay sa kagustuhan ng tao.
• Madalas makikita ang ugnayan ng sanhi at bunga sa mga pasiyang may kinalaman sa kalikasan at asal.
• Ang maayos na pamumuhay at pag-unlad ng tao ay nakasalalay sa ugnayan ng katotohanan, kaalaman, pananagutan, katarungan, pagpipigil, karunungan, at pangangalaga sa buhay.

Mas mahirap tuwirang patunayan ang mga tanong na metapisikal tungkol sa kabuuang kaayusan pagkaraan ng kamatayan, sa mismong paraan ng pag-iral at paggana ng kamalayan, at sa buong kayarian ng pag-iral.

Itinatangi ng DSPES ang mga natuklasang may sapat na batayan sa kasalukuyan at ang mga tanong na bukás pa sa pagsisiyasat.

XXIII. Pagtatasa Ayon sa Pitong Haligi

Haligi	Hatol	Batayan
Katotohanan	Natutugunan	Kinikilala ng balangkas na nauuna ang Realidad sa pagpapakahulugan ng tao. Kailangang tumugma rito ang mga pahayag.
Liwanag	Sinusuportahan	Hinihikayat nito ang pagkatuto, pagsusuri, kalinawan, paghahayag, at pagwawasto.
Pag-ibig	Natutugunan	Iniuugnay nito ang kakayahang pumili at kumilos sa pananagutan sa kapuwa.
Kapangyarihan	Natutugunan	Kinikilala nito ang lehitimong awtoridad at ang hangganan nito laban sa dominasyon. Inuuna nito ang pamamahala sa sarili bago ang pamamahala sa iba.
Paglikha	Sinusuportahan	Inilalagay nito ang pagkilos ng tao sa loob ng likas na mga hangganan, kaayusan, sanhi at bunga, paglago, at pag-asa ng mga bahagi sa isa’t isa.
Karunungan	Natutugunan	Tinitimbang nito ang kaalaman ayon sa wastong proporsiyon, kahandaang magwasto, mga bunga, at pangmatagalang paghatol.
Buhay	Natutugunan	Inuugnay nito ang pananagutan ng tao sa dignidad, pangangalaga, pagpapanumbalik, pamayanan, at tungkulin sa mga salinlahi.

XXIV. Iwinastong Pormulasyon ng DSPES

Ang tanong na “Sino ang namamahala?” ay nangangailangan ng sagot ayon sa antas ng awtoridad na tinutukoy.

Kinikilala ng DSPES ang Walang Hanggang Pinagmulan bilang sukdulang Pinagmulan at Sanhi ng pag-iral. Inilalarawan ng Dakilang Kaayusan ang balangkas na umiiral nang hiwalay sa kagustuhan ng tao at kinapapalooban ng lahat ng umiiral. Inihahayag ng Pitong Haligi ang mga pamantayan sa pagsusuri ng mga pahayag at asal ng tao. Sa loob ng kaayusang ito, may tunay na kakayahan ang tao, sa abot ng kaniyang mga hangganan, na pumili, kumilos, humubog ng sariling pagkatao, at mangasiwa sa ipinagkatiwala sa kaniya. Sa paggamit ng kaniyang kalayaan, pinipili ng naglalakbay kung paano siya tutugon sa umiiral na Realidad. Ang Ganap na Balanse ay ang wastong pagkakaugnay, proporsiyon, at pagkakasundo ng mga lehitimong prinsipyo sa loob ng Dakilang Kaayusan. Sa ganitong kaayusan, walang hinihinging pantay na puwang para sa katotohanan at kasinungalingan o para sa mabuti at masama.

XXV. Pinagmulan at Pagkilala

Ang artikulong ito ay sariling pormulasyon ng pagsusuri sa ilalim ng DSPES. Sa balangkas na ito nagmula ang pagsusuri. Ang mga sanggunian mula sa ibang turong panrelihiyon, pilosopiko, siyentipiko, o iniuugnay sa mga nilalang mula sa labas ng Daigdig ay may kani-kaniyang pinagmulan.

Ang pangunahing balangkas nito ay nagmumula sa Doctrine of the Seven Pillars of the Eternal Source o DSPES, kabilang ang Pitong Pangunahing Batas, ang kaugnay na mga Pangalawang Batas, ang Prinsipyo ng Tuwid na Paglalakbay, ang Prinsipyo ng Iisang Buhay sa Daigdig, ang Modelong Kindergarten, at ang Prinsipyo ng Unti-unting Pagkahayag.

Mga sanggunian sa Kasulatan na ginamit sa paghahambing ng mga prinsipyo

• Deuteronomio 30:19
• Mikas 6:8
• Mateo 7:16–20
• Mateo 22:37–40
• Juan 8:31–32
• Santiago 1:22
• Santiago 3:13–18

Ang mga talata sa Kasulatan ay ginagamit bilang mga patotoong sumusuporta kung ang kanilang mga prinsipyo ay tumutugma sa paksang sinusuri. Kailangan pa rin ng ebidensiya para sa mga pahayag na nangangailangan ng pagpapatunay.

May sariling katayuan sa pagsusuri ang mga pahayag tungkol sa mga bagay na lampas sa kasalukuyang kakayahan ng tao na patunayan. Hiwalay dito ang mga obserbasyong maipakikita at mapatutunayan.

Mga Tanong at Sagot

1. Kung ang Walang Hanggang Pinagmulan ang may sukdulang awtoridad, tunay bang malaya ang tao?

Oo, sa loob ng mga hangganan.

Maaaring kilalanin ang sukdulang pinagmulan ng pag-iral at ang tunay na kakayahan ng tao na pumili. Sa DSPES, ang kalayaan ay ang kakayahang pumili sa loob ng umiiral nang Realidad.

2. Kinokontrol ba ng Dakilang Kaayusan ang bawat pasiya ng tao?

Hindi ito kailangang ipalagay sa DSPES.

Maaaring umiral ang mga batas at mga bunga habang may tunay na saklaw ang tao sa pagpili ng kaniyang gagawin. Makabuluhan ang pananagutan kung may tunay na puwang ang tao na pumili kung paano tutugon.

3. Maaari bang lumikha ang isang tao ng sarili niyang katotohanan?

Maaaring bumuo ang tao ng mga paniniwala, pagpapakahulugan, opinyon, teorya, at personal na kahulugan.

Ang katotohanang umiiral nang hiwalay sa paniniwala ng tao ay nangangailangan ng pagtutugma sa Realidad. Kailangang suriin ang paniniwala ayon sa pamantayang iyon, gaano man ito katibay na pinanghahawakan.

4. Ano ang ibig sabihin ng “Ganap na Balanse” sa DSPES?

Ito ang wastong ugnayan at proporsiyon ng mga lehitimong prinsipyo. Nasusukat ito sa maayos na pagkakaugnay ng kabuuan. Walang hinihinging magkapantay na dami ng katotohanan at kasinungalingan, pag-ibig at poot, o pangangalaga at pagkawasak.

5. Sino ang may pananagutan sa tuwid na paglalakbay?

Ang taong aktuwal na nabubuhay ngayon ang mananagot sa mga pagpiling ginawa niya sa saklaw ng kaniyang kakayahan. Nasa kaniya ang pananagutang iyon at hindi ito maililipat sa mga personalidad na ipinapalagay na iiral sa hinaharap.

6. Ano ang mangyayari kapag nagtapos ang tuwid na paglalakbay sa daigdig?

Sa DSPES, may hangganan ang maaari nating suriin sa kasalukuyan. Nananatiling bukás sa pagsisiyasat ang mga tanong tungkol sa kaluluwa, espiritu, kamalayan, pagkakakilanlan, at pag-iral pagkaraan ng kamatayan. Ang katiyakan sa anumang detalye ay nakasalalay sa maipakikitang ebidensiya.

Ito ang Prinsipyo ng Unti-unting Pagkahayag.

7. Ano ang praktikal na layunin ng paglalakbay?

Ang kagyat na layunin ng tao ay higit na iayon ang kaniyang buhay sa Pitong Haligi ng Katotohanan, Liwanag, Pag-ibig, Kapangyarihan, Paglikha, Karunungan, at Buhay. Ang pag-aangking makokontrol ang Realidad, pag-iipon ng kahanga-hangang mga termino, at pagtakas sa mga sistemang nakasalig sa haka-haka tungkol sa sansinukob ay walang maipapalit sa gawaing ito.

Konklusyon

Kung gayon, sino ang namamahala?

Ang sagot ay nakasalalay sa antas ng awtoridad na tinutukoy.

Umiiral ang Realidad bago pa dumating ang tao. Nauna na sa kaniya ang pag-iral, ang ugnayan ng sanhi at bunga, at ang pagiging mortal. Umiiral ang Katotohanan nang hiwalay sa kaniyang pagpapasiya, at hindi mapapawalang-bisa ang bunga ng pagkilos sa pamamagitan lamang ng pagdedeklara.

May mabigat na awtoridad na ipinagkatiwala sa tao.

Maaari niyang piliin kung paano siya tutugon sa Realidad na kaniyang kinapapalooban.

Maaari siyang magsuri.

Maaari siyang matuto.

Maaari siyang magwasto.

Maaari siyang pumili.

Maaari siyang umibig.

Maaari niyang pigilan ang paggamit ng kapangyarihan kapag nararapat.

Maaari niyang pangalagaan ang buhay.

Maaari niyang hangarin ang karunungan.

Maaari niyang kilalanin ang kaniyang pagkakamali.

Maaari siyang lumakad tungo sa higit na pag-ayon sa Dakilang Kaayusan.

Nauna sa kaniya ang landas at ang mga batas na umiiral dito. Maaaring hindi pa niya tanaw ang kabuuan ng kaniyang patutunguhan.

Ang susunod na hakbang ay pananagutan niya.

Dito nagtatagpo ang dignidad at pananagutan ng tao. Maaaring ito ang pinakamahalagang anyo ng awtoridad na ipinagkatiwala sa naglalakbay.

English version — “Who is in Charge - Mula sa Tuwid na Paglalakbay ng Tao Tungo sa Dakilang Kaayusan at Ganap na Balanse”

Pamantayang Pangwakas na Pahayag

Sinusukat ang Katotohanan. Natutuklasan ang Realidad, na umiiral nang hiwalay sa isip ng tao. Ang Karunungan ay ang matutong mamuhay ayon dito.

Panawagan sa Pagkilos

Bago tanggapin ang anumang pahayag tungkol sa kahihinatnan ng tao, ebolusyon ng sansinukob, espirituwal na pag-unlad, reinkarnasyon, kamalayan, kaligtasan, kaliwanagan, o sukdulang realidad, isailalim muna ito sa pagsusuri.

• Tumutugma ba ito sa Realidad?
• Makakayanan ba nito ang pagsusuri sa ebidensiya?
• Magkakatugma ba ang mga bahagi ng pahayag?
• Iginagalang ba nito ang Pitong Haligi?
• Pinangangalagaan ba nito ang pananagutan ng tao?
• Nagdudulot ba ito ng higit na kalinawan o lalo ba tayong napapadepende sa mga pahayag na hindi mapatutunayan?

At higit sa lahat, makakayanan ba ng pahayag ang pagsusuri?

Pangwakas na Mensahe

Nawa’y manatili tayong tapat sa mga pananagutang nasa harap na natin habang naghahanap tayo ng higit na kaalaman. Maaaring wala pa sa atin ang buong mapa ng pag-iral, ngunit mayroon tayong sapat na liwanag upang suriin ang susunod na hakbang. Lumakad tayo nang maingat, magsukat nang tapat, magwasto nang bukás ang loob, gumamit ng kapangyarihan nang may pananagutan, at mangalaga nang tapat sa buhay. Magpatuloy tayo tungo sa Dakilang Kaayusan habang kinikilala na bahagya pa lamang ang ating kaalaman.

— RAYOS NG LIWANAG
Doctrine of the Seven Pillars of the Eternal Source (DSPES)

Mga Kaugnay na Artikulo

• Sino ang Naglalakbay? (Who Is the Traveler?)
  Pagsusuri ng DSPES sa Pagkakakilanlan ng Tao, Personal na Pagpapatuloy, at Sukdulang Patutunguhan
• Sino ang May Lehitimong Karapatang Mag-angkin sa “Ako”? (Who Legitimately Claims the “I”?)
  Pagsusuri ng DSPES sa Katawan, Kamalayan, Kaluluwa, Espiritu, at Anyong-Espiritu
• Ang Pitong Haligi at ang Dakilang Kaayusan ng Realidad (The Seven Pillars and the Great Order of Reality)
• Ang Dakilang Kaayusan ng Realidad — Ang Pitong Haligi at ang Kayarian ng Pag-iral (The Great Order of Reality — Seven Pillars and the Architecture of Existence)
• Ang Prinsipyo ng Iisang Buhay sa Daigdig sa DSPES (The DSPES One-Lifetime Principle)
• Ang Kaharian sa Kalooban — Kung Saan Nagsisimula ang Tunay na Pagbabago (The Inner Kingdom — Where True Transformation Begins)
• Ano ang Realidad? Ano ang Katotohanan? (What Is Reality? What Is Truth?)
• Walang Hanggang Pinagmulan — Ang Sukdulang Sanhi at Pinagmulan ng Pag-iral (Eternal Source — The Ultimate Cause and Origin of Existence)

Mga Label sa Blogger at SEO Tag

DSPES, Pitong Haligi, Dakilang Kaayusan, Walang Hanggang Pinagmulan, Pananagutan ng Tao, Kakayahang Pumili at Kumilos, Ganap na Balanse, Prinsipyo ng Iisang Buhay sa Daigdig, Katotohanan, Karunungan, Buhay

Mga Hashtag

#DSPES #PitongHaligi #DakilangKaayusan #WalangHanggangPinagmulan #SinoAngNamamahala #PananagutanNgTao #KakayahangPumiliAtKumilos #GanapNaBalanse #TuwidNaPaglalakbay #Katotohanan #Liwanag #Pagibig #Kapangyarihan #Paglikha #Karunungan #Buhay #Realidad #IisangBuhaySaDaigdig #RayosNgLiwanag