PANINIWALA LABAN SA KAALAMAN Paano Makikilala ang Personal na Paninindigan at Napatunayang Katotohanan

 Maaaring simulan ng paniniwala ang paghahanap, ngunit tanging ebidensiya, katuwiran, realidad, at matapat na pagsusuri ang makapaghahatid sa kaalaman.

Maaaring lubos na taimtim ang paniniwala ng isang tao at maaari pa rin siyang magkamali. Sinusukat ng matibay na paninindigan kung gaano kalakas pinanghahawakan ang isang pahayag; hindi nito sinusukat kung tumutugma ang pahayag sa realidad.

Sinusuri ng artikulong ito ang pagkakaiba ng paniniwala at kaalaman, kung bakit hindi sapat na ebidensiya ang taimtim na paninindigan, at kung paano dapat subukin ang mga pahayag sa pamamagitan ng realidad, katuwiran, beripikasyon, bunga sa moralidad, at Doctrine of the Seven Pillars of the Eternal Source.

Pagpapalit ng Wika

Wika: Tagalog

Read in English: Belief vs Knowledge

Hindi maaaring mabuhay ang tao nang walang pinaniniwalaan. Naniniwala tayong sisikat muli ang araw bukas, mapagkakatiwalaan ang ilang tao, umiiral ang daigdig sa labas ng ating agarang pandama, at ang ating mga alaala ay karaniwang tumutugma sa mga pangyayaring naganap. Samakatuwid, ang paniniwala ay hindi awtomatikong walang katuwiran, kahiya-hiya, o mapanganib. Isa itong hindi maiiwasang bahagi ng pag-iisip ng tao.

Nagsisimula ang suliranin kapag ang paniniwala ay ipinakikilala bilang kaalaman bago ito dumaan sa sapat na pagsusuri.

Ang paniniwala ay isang bagay na tinatanggap ng tao bilang totoo. Ang kaalaman ay isang konklusyong nagkaroon ng sapat na katuwiran sa pamamagitan ng ebidensiya, karanasan, pangangatwiran, beripikasyon, o maaasahang pagtutugma sa realidad. Ang paniniwala ay tumutukoy sa pagtanggap. Ang kaalaman ay tumutukoy sa makatwirang pag-unawa.

Madaling sabihin ang pagkakaibang ito, ngunit mahirap itong panatilihin. Madalas na nagiging emosyonal ang ugnayan ng tao sa kaniyang mga paniniwala. Maaaring kaugnay ang isang paniniwala sa pamilya, relihiyon, bansa, pilosopiya, politika, personal na karanasan, iginagalang na guro, o pamayanang nagbibigay ng pagkakakilanlan. Kapag naging bahagi na ng pagkatao ang isang paniniwala, ang pagtatanong dito ay maaaring maramdaman bilang pag-atake sa tao sa halip na pagsusuri sa pahayag.

Gayunman, hindi nagiging mali ang katotohanan dahil hindi ito maginhawa, at hindi nagiging totoo ang kamalian dahil minamahal ito.

Hindi hinihingi ng Doctrine of the Seven Pillars of the Eternal Source ang pagtanggi sa bawat paniniwala. Hinihingi nitong maging matapat ang paniniwala tungkol sa kasalukuyan nitong kalagayan. Maaaring makahulugan, makatwiran, nagbibigay ng pag-asa, o karapat-dapat sa patuloy na pagsisiyasat ang isang paniniwala. Ngunit hangga’t hindi ito sapat na nasusuportahan, hindi ito dapat ipahayag bilang napatunayang kaalaman.

Pinangangalagaan nito ang kalayaang intelektuwal at pananagutang moral. Pinahihintulutan nitong sabihin ng isang tao:

“Ito ang kasalukuyan kong pinaniniwalaan, at ito ang aking mga dahilan. Nananatili akong handang suriin, iwasto, patibayin, o talikuran ito ayon sa katotohanan.”

Hindi kahinaan ang ganitong pahayag. Katibayan ito ng katapatan sa pag-iisip.

Kaugnay na pagbasa: 

1. The Law of Reality: The Final Measure of Every Claim