Thursday, October 15, 2015

ANG UNA AT PANGALAWANG PAGSILANG

Courtesy of Google Images
Sa larangan ng tunay na kabanalan ay isang sagradong kalakaran, na ang sinoman ay matamo sa kaniyang kabuoan ang tinatawag na muling pagsilang. Iyan ay hindi gaya ng pagsilang mula sa sinapupunan ng isang ina, kundi simbolismo, na kung saan ay inaalis ng sinoman sa kaniyang sarili ang lahat ng nilalaman nito. 

Ibig sabihin ay ang paglalagay ng iyong sarili sa estado, na gaya ng bagong silang na bata. Na walang anomang kaalaman sa kaisipan, at walang anomang damdaming makalupa na natatala sa kaniyang kamalayan.

Gaya nga ng isang bata ay kailangan na muli ay masumpungan ng sinoman ang kaniyang sarili sa banal na kalagayang iyan. Sapagka’t iyan ang dahilan, kung bakit ang panginoong Jesucristo ay nagsabing,

“Pag-ingatan na ang mga bata ay huwag pawalang halaga (Mat 18:1-6).” 

Sa mga bata nga ay masusupungan ang kadalisayan ng kanilang damdamin at isipan, na isang naiibang katangian na kinalulugdang lubos ng Ama nating nasa langit.

Courtesy of Google Images
Gaya nga ng nasusulat ay madiing winika nitong Espiritu ng Dios na nasa kalooban ng panginoong Jesus ang mga sumusunod,

JUAN 3 :
3  Sumagot si Jesus at sa kaniya'y sinabi, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa iyo, MALIBAN NA ANG TAO'Y IPANGANAK NA MULI, AY HINDI SIYA MAKAKAKITA NG KAHARIAN NG DIOS.

JUAN 3 :
7  Huwag kang magtaka sa aking sinabi sa iyo, KINAKAILANGAN NGANG KAYO'Y IPANGANAK NA MULI.

Diyan nga ay madiing sinasabi, na ang sinoman ay kinakailangang ipanganak na muli, upang siya’y magkaroon ng karapatan na makapasok at manahan sa kaharian ng langit. 

Gaya ng nabanggit sa simula ay sinasabing may pangangailangan na kalimutan ng sinoman ang lahat niyang nalalamang karunugang panglupa, at talikdan ang lahat ng damdaming makalupa na hindi sinasang-ayunan ng dakilang larangang tumutukoy sa tunay na kabanalan.

Courtesy of Google Images
Tulad nga ng nakasanayang bigkasin ng marami, 


“Empty your cup and I will fill it up.” 

Ang wika nga ay alisan mo ng laman ang iyong saro (kopa) at iyan ay aking pupunuin. Ang isasalin nga sa sarong iyan ay ang mga aral na lumalapat sa tunay na kabanalan. Sa gayo’y nais baga nating mapag-unawa kung ano ang mga gawa, na kung saan ay kinasusumpungan ng totoong kabanalan sa kalupaan?

Mula sa natatanging kapanahunan ng panginoong Jesucristo ay may katapangan niyang ipinangaral ang ilan sa mga sumusunod na aral pangkabanalan. Gaya nga ng maliwanag na nasusulat ay madiin niyang sinabi,

MAT 11 :
29  Pasanin ninyo ang aking pamatok, at MAGARAL KAYO SA AKIN; sapagka't ako'y maamo at mapagpakumbabang puso: at masusumpungan ninyo ang kapahingahan ng inyong mga kaluluwa.

Mula sa sariling bibig ng maamo at mapagpakumbabang loob na si Jesus ay inihayag ang utos, na ang lahat ay mag-aral sa kaniya. Ibig sabihin nito ay siya ang maliwanag nating guro at tayo ang kaniyang mga mag-aaral. Bilang isang guro ay karaniwan lamang na ang mga mag-aaral ay tumanggap ng mga utos mula sa kaniya na kaisaisa nating guro. 

Kaugnay niyan, karaniwan din naman na ang mag-aaral ng kabanalan ay umiibig ng tapat sa panginoong Jesus na kaisaisang nating tagapagturo. At dahil diyan ay kaniyang winika, na sinasabi,

JUAN 14 :
15  KUNG AKO'Y INYONG INIIBIG, AY TUTUPARIN NINYO ANG AKING MGA UTOS.

Gayon ngang ang sinoman ay nararapat pagtuonan ng kaukulang pag-iibig ang panginoong Jesus, at sukat iyon upang ang lahat ay sumunod sa mga utos (121) na namutawi mula sa sarili niyang bibig. 

Ano pa’t ang sukatan ng pag-ibig sa kaniya ay ang masigla at may galak sa puso na pagsunod sa mga kautusan na iniutos ng sarili niyang bibig, at lahat ng iyan ay maliwanag na mababasa sa banal na kasulatan.

Gaya nga ng isang magandang balita, ang mga turo ng Cristo, o ang Katuruang Cristo na kumakatawan sa Evangelio ng Kaharian ay iniuutos niya na ipangaral sa buong sanglibutan. Iyan ay napakaliwanag na utos, na kung susundin ng sinoman ay isang ganap na pagpapahayag ng pag-ibig sa ating tagapagturo (guro), na walang iba, kundi ang ating panginoong Jesucristo

Na sinasabi,

Mateo 24 :
14  At IPANGANGARAL ANG EVANGELIONG ITO NG KAHARIAN SA BUONG SANGLIBUTAN SA PAGPAPATOTOO SA LAHAT NG MGA BANSA; at kung magkagayo'y darating ang wakas. (Mat 4:23)

Ang ipangangaral sa sanglibutan ito ay maliwanag pa sa katanghaliang tapat na Evangelio ng Kaharian (Katuruang Cristo) lamang, at bukod diyan ay wala ng iba pang katuruang pangkabanalan sa silong ng langit na karapatdapat na ipangaral upang sundin. 

Dahil diyan ay hindi matuwid na ikiling ang paningin at pansin ng sinoman sa ibang evangelio (evangelio ng di pagtutuli). Sapagka’t iyan, saan man at kailan man ay hindi sinang-ayunan ng katotohanang sumasa Dios

Gaya ng mahigpit na kautusan ng Ama nating nasa langit, ay madiing Niyang iniutos ang mga sumusunod,

MATEO 17 :
5  Samantalang nagsasalita pa siya, narito, ang isang maningning na alapaap ay lumilim sa kanila: at narito, ang isang tinig na mula sa alapaap, na nagsasabi, Ito ang sinisinta kong Anak, na siya kong kinalulugdan; SIYA ANG INYONG PAKINGGAN.

Hinggil sa usaping ito ay wala na ngang ibang utos na maaari nating tindigan pa, kundi ang kautusang iyan ng Ama nating nasa langit. Iyan ay tahasan niyang winika sa kadahilanang nalalaman niya na hindi lamang ang panginoong Jesus ang mangangaral ng salita, kundi may iba pa na magkakalat sa kalupaan ng mga huwad na katuruang pangkabanalan. 

Kaya nga ipinagpauna na sa atin, na kung sakaling may ibang evangelio, o katuruan (evangelio ng di pagtutuli) man na ipangangaral ng sinoman ay huwag siyang paniwalaan, kundi tanging Katuruang Cristo (Evangelio ng kaharian) lamang ang pagtuonan natin ng pansin at ganap na pagpapahalaga. Sapagka’t iyan ay kalipunan ng mga aral pangkabanalan, na mismo ay isinatinig ng sariling bibig ni Jesus na ating panginoon
Courtesy of Google Images

Ang sabi nga sa Mateo 17:5 ay, 


“SIYA ANG ATING PAKINGGAN.”


Dahil sa tayo ay may gulang na ay puno na ng makalupa at walang kabuluhang karunungan at alalahanin ang ating isipan at damdamin. Ano pa't kung ang nais ninoman ay makapasok at mapabilang sa perpektong kaayusan at dakilang balanse ng langit na siyang kaluwalhatian. Kailangan sa kaniya na maging gaya ng isang bata na walang laman ang isipan at damdamin, kundi ang natatanging matuwid ng Ama niyang nasa langit. Ang sinoman nga ay ipinanganganak na muli mula sa masiglang kaparaanang iyan na kaloob ng Ama nating nasa langit.

Gaya ng isang bata na walang anomang kamalayan sa mundong ito ay tamuhin natin ang kabanalan na inihahayag nitong KATURUANG CRISTO. Sapagka't iyan ang kaisaisang matuwid na daan tungo sa ikalawang kapanganakan sa kalupaan.

Kamtin ng bawa't isa ang pagkapanganak ng Espiritu, sa pamamagitan ng masigla at may galak sa puso na pagtaguyod, pagtangkilik, at pagsunod sa Katuruang Cristo na siyang natatanging kalooban ng Ama nating langit. 

Patuloy nawang tamuhin ng bawa’t isa ang biyaya ng langit na tumutukoy sa katotohanan, ilaw, pag-ibig, lakas, paggawa, karunungang may unawa, at sagad na buhay sa kalupaan tungo sa buhay na walang hanggan ng kaluluwa sa kaluwalhatian ng Ama.

Hanggang sa muli, paalam.


RELATED ARTICLE:
Ang Pagkabuhay na Muli ng mga Patay (Resurrection)  Click here

Muling Pagsilang (to be born again) Click here

Reincarnation (pagkakatawang taong muli) Click here

Ang Una at Pangalawang Kamatayan Click here

No comments:

Post a Comment