THE APOSTLE'S CREED (Sumasampalataya) Part 1 of 3

Layunin namin na maglahad lamang ng mga aral pangkabanalan na masaganang dumaloy mula sa bibig ng panginoong Jesucristo at ng mga tulad niyang banal ng Dios. Kailan ma’y hindi namin hinangad na atakihin, siraan, ni gibain man ang pinaninindiganang paniniwala at kaalaman ng sinoman. Nawa, sana, bago nyo kami husgahan ay paka-unawain nyo munang mabuti ang buong nilalaman ng artikulong ito.

PART 1 OF 3

Ayon sa malawakang kaalaman na tinitindigang matibay ng marami, na nagmula sa mga nakaraang yugto ng mga kapanahunan. Itinuturing na isang katotohanan, na ang Dios ay taglay ang likas nitong kalagayang Espiritu. Ayon pa, Siya ay may walang hanggang eksistensiya na hindi kailan man maaaring mapansin ni maunawaan man ng limang (5) pangdama ng tao (panglasa, pang-amoy, pandinig, paningin, pakiramdam).

Iyan ay dahil sa ang kabanalbanalang pag-iral nito'y hindi gaya ng sa atin na may taglay na katawang pisikal (physical body). Sa madaling salita ay walang anomang kakayanan ang mga nabanggit na mga pangdamang pisikal na makita, madinig, malasahan, maamoy, at maramdaman ang Espiritu, mabuti man o masama.

Dahil sa hindi mapapasinungalingang realidad na may ganap na kinalaman sa materiya at Espiritu. Gayon ngang hindi kailan man papasok sa anomang eksistensiya ng katotohanan, na ang materiya ay gaganap, o aakto na gaya ng likas na kalagayang Espiritu. Na kung lilinawin ay hindi kailan man mangyayari, na ang tao sa likas na estadong materiya ay maging Dios, upang siya'y kilalanin sa kalagayang tao na ay Dios pa rin.

Ang langis sa madaling salita ay hindi kailan man maaaring maging tubig, at gaya din naman na ang tubig ay hindi maaaring maging langis, kahi man sila'y magkatulad sa  partikular na kondisyong likido. Ang tao sa makatuwid ay hindi kailan man maaaring maging Dios, at ang Dios ay hinding hindi kailan man lalapat sa likas na kalagayan ng NILALANG, sapagka't Siya sa Kaniyang kabuoan ay isang MANLALALANG.

Bago matapos ang ika-anim (6th) na siglo, o sa simula ng ika-pitong (7) siglo, ang Apostles Creed (Sumasampalataya Ako) ay dumating sa finalidad ng pagtanggap, hanggang sa ganap na kilalanin ng pamunuan ng Simbahang Katolika, na opisyal at matibay nilang "Pahayag ng Pananampalataya". 

Narito, at sa akdang ito ay masusi nating sisiyasatin, at isa-isang hihimayin ang buong nilalaman ng nabanggit na Kredo.

ANAK NG DIOS

Sa balumbon ng mga banal na kasulatan (Tanakh) nitong sangbahayan ni Israel ay hindi kakaunting ulit na tinukoy ang tungkol sa mga anak ng Dios. Bagay na maaaring gawing matibay na katunayan sa pagpapatotoo sa mga tema na may kinalaman sa usaping ito. Gayon ngang maliwanag na binibigyang diin ng mga nabanggit na kasulatan, na ang lahat ng tao ay anak. Dangan nga lamang ay mayroong anak ng pagsunod (tupa) at anak ng pagsuway (kambing). 

Sa dalawang hanay nga lamang na iyan maaaring kilalanin ang anak. Kaugnay niyan, tiyak ngang anak ng Dios ang sinomang tao sa mundo, nguni’t ang tanong ay ito. Siya ba’y masiglang dumadako sa pagsunod, o nahuhumaling sa karumaldumal na pagsuway sa natatanging kalooban (kautusan) ng sarili niyang Ama na nasa langit?

Sa pagpalaot natin sa kalawakan ng usaping ito’y sulyapan nga muna natin ang ilang patotoong biblikal, hinggil sa pagbibigay diin ng mga lumang kasulatan (Torah), na sa simula pa nga lamang ay masigla ng umiiral ang eksistensiya ng mga anak ng Dios.

ANG MGA TINAWAG (Ecclesia [Iglesia])

Noon pa mang una, at hanggang sa panahon nating ito'y lubhang napakarami sa kalipunan ng mga denominasyong Cristiano ang nagpipilit na umangkin sa sagradong kalagayan ng mga tunay na iglesia.  Sila anila'y naaayon sa pagkatawag na mababasa sa Mateo 16:18.

Gaya ng napakaliwanag na nasusulat, 

Mat 16 :

18  At sinasabi ko naman sa iyo, na ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking IGLESIA (MGA TINAWAG); at ang mga pintuan ng Hades ay hindi magsisipanaig laban sa kaniya.

Sa talata (Mat 16:18) ngang iyan sa itaas ay napakaliwanag na madiing winika nitong Espiritu ng Dios, na nasa kalooban ni Jesus, na itatayo Niya ang kaniyang mga "tinawag", o ang "iglesia" (ecclesia). Ano pa't sa halip na ang salitang iyan ay lapatan ng mga paganong Romano ng husto at wastong salin, ay sinadya nilang ito'y bigyan ng maling kahulugan.

ANG "IGLESIA (Ecclesia)" NG BIBLIYA

Ang katagang “ecclesia” sa wikang Griego ay may kahulugan na “called-out” sa lenguaheng Ingles. “Tinawag” naman ang translasyon, o pagkakasalin nito sa ating salita. Sa bibliyang Griego, isang halimbawa ng salitang iyan ay maliwanag na mababasa sa nilalaman ng Mateo 16:18.

Kaugnay niyan ay lumikha ng isang napakalaking problema ang mga translator, nang kanilang ihalili ang salitang “church” sa “called-out”, na siyang husto at wastong salin ng salitang “ecclesia” sa wikang Ingles. Samantalang ang katagang Griego na may kahulugang “church” ay walang iba, kundi ang “kuruakos, o kuriakon”. Diyan ay makikita ng napakaliwanag, na ang orihinal na kahulugan ng salita (ecclesia) sa wikang Ingles ay binago. 

ANG HIMALA SA DAAN NA MALAPIT SA DAMASCO

Sa aklat ng mga gawa na sinulat nitong si Lucas. Ayon sa kaniya ay may isang hindi pangkaraniwan at mahimala na pangyayaring naganap sa daang malapit sa siyudad ng Damasco (road near to Damascus). Na  ito aniya'y kinasasangkutan ni Pablo at ng iba pa niyang kasama at kasabay sa paglalakbay. 

Umano'y nagliwanag sa buo nilang paligid ang isang malaking ilaw mula sa langit (Gawa 22:6), at nadinig ni Pablo ang isang kamanghamangha at higit sa karaniwang tinig (supernatural voice), at ito'y nakipag-usap sa kaniya.

ESPIRITU SANTO AT MGA MANGGAGAWA NG DIOS

PROPETA NG DIOS
Mula sa kasagsagan ng ministeriyo nitong Espiritu ng Dios (Yehovah) na masigla at makapangyarihang namamahay at naghahari sa kabuoang pagkatao ng Cristong si Jesus. Ipinakilala nito ang kaniyang mga alagad (apostol) sa kalagayan ng mga tunay na banal. Sila ay kinikilala ni Jesus na mga propeta ng Dios, gaya ng napakaliwanag na nasusulat, na sinasabi,

MATEO 23 :

34  Kaya’t, narito, sinusugo ko sa inyo ang mga propeta, at mga pantas na lalake, at  mga eskriba: ang mga iba sa kanila’y inyong papatayin at ipapako sa krus; at ang mga iba sa kanila’y inyong hahampasin sa inyong mga sinagoga, at sila’y paguusigin sa bayan-bayan.

Mateo 5 :

12  Mangagalak kayo, at mangagsayang totoo: sapagka’t malaki ang ganti sa inyo sa langit: sapagka’t gayon din ang kanilang pagkausig sa mga propeta na nangauna sa inyo.

SAN PABLO: TALAYTAYAN (MEDIUM) DAW NG ESPIRITU NI JESUS

Laganap sa buong kapuluan at maging sa ibayong dagat ang kalakaran ng espiritismo.  Ito’y kinikilala na ng marami noon pa mang lubhang malayong nakaraan na tila isang komprehensibong gawain, na umano’y tumutukoy sa larangan ng tunay na kabanalan. Ang katuruang iyan ay may kinalaman sa paniniwala hinggil sa pakikipag-ugnayan ng mga tao, o ng mga buhay sa espiritu ng mga karaniwan at  banal. Sila'y kinabibilangan ng mga namatay na karaniwang tao, ng mga santo, at ng mga anghel.  Pinaniniwalaan din naman ng mga espiritista na sa pamamagitan ng katuruang iyan, maging ang espiritu ng Dios ay kanilang nakaka-ugnayan. 

Gayon ngang sa sariling pahayag ni Pablo ay madiin niyang winika, na ang aral (evangelio ng di-pagtutuli) na kaniyang itinuturo sa mga Judio at sa mga Gentil ay pawang mula sa Espiritu ni Jesucristo na sa kapanahunang iyon aniya ay namamahay at naghahari sa kaniyang kabuoan.

Gaya ng napakaliwanag na nasusualat,