SAN PABLO, ISRAELITA NGA BA?

Courtesy of Google Images

PAUNANG SALITA:

Layunin namin na maglahad lamang ng mga aral pangkabanalan na masaganang dumaloy mula sa bibig ng panginoong Jesucristo at ng mga tulad niyang banal ng Dios. Kailan ma’y hindi namin hinangad na atakihin, sirain, ni gibain man ang pinaninindiganang doktrinang pangrelihiyon ng sinoman. Gayon din namang nais naming liwanagin na wala kaming anomang laban o paghihimagsik sa mga panulat nitong si Saulo (Pablo) ng Tarsus. 

Kung siya man ang hayagang sentro ng usapin sa artikulong ito ay tanda lamang iyon, na ang itinuturo niyang aral (evangelio ng di-pagtutuli) ay may lantarang pagsalungat at pagpapawalang kabuluhan sa katuwiran ng Dios (Katuruang Cristo) na ipinangaral ni Jesus at ng iba pang tunay na banal. 

Sa halos hindi mabilang na denominasyon nitong Cristianismo ni Pablo ay ganap ang pagkilala sa kaniya bilang isang tunay na Israelita. Ito’y dahil sa may diin niyang pahayag sa ilang sulat na kaniyang ipinaabot sa mga taga Roma at Corinto.

Na sinasabi,

Sino si JAH, YAH

Courtesy of Google Images

Sa King James Version (KJV) ng bibliya, ang יהּ (YH) na mula sa saling “LORD *^H3050”  ay binanggit ng 28 ulit sa 24 na talata nito. 

Samantalang sa Awit 68:4 ay binanggit ang “**JAH” na kuha sa silanganin (eastern) tradisyon, na ang ibig sabihin sa kalakarang Tanakh ay יה (YH).

Kung babasahin iyan ay “YAH” mula sa kanluraning (Western) transliterasyon sa wikang Ingles na pinahikling ****YHWH (Yahweh). 

Kabilang ang Awit 68:4 ay nasa 29 na ulit natala ang Strong’s Number H3050 sa 25 talata ng Tanakh. Ibig sabihin niyan ay 29 na ulit na binanggit ng mga banal ng Dios ang mga letrang יה (YH) na siyang unang dalawang letra (YH) ng tetragramaton (יהוה ***YHVH).

Sa pagtatapos ng akdang ito ay mauunawaang mabuti, kung totoo nga ba, o hindi, na sa balumbon ng mga sagradong kasulatang nabanggit ay iisa lamang ang pangalan na ibinigay ng Dios sa kaniyang mga banal.

ANG UNA AT PANGALAWANG PAGSILANG

Courtesy of Google Images

Sa larangan ng tunay na kabanalan ay isang sagradong kalakaran, na ang sinoman ay matamo sa kaniyang kabuoan ang tinatawag na muling pagsilang. Iyan ay hindi gaya ng pagsilang mula sa sinapupunan ng isang ina, kundi simbolismo, na kung saan ay inaalis ng sinoman sa kaniyang sarili ang lahat ng nilalaman nito. 

Ibig sabihin ay ang paglalagay ng iyong sarili sa estado, na gaya ng bagong silang na bata. Na walang anomang kaalaman sa kaisipan, at walang anomang damdaming makalupa na natatala sa kaniyang kamalayan.

Gaya nga ng isang bata ay kailangan na muli ay masumpungan ng sinoman ang kaniyang sarili sa banal na kalagayang iyan. Sapagka’t iyan ang dahilan, kung bakit ang panginoong Jesucristo ay nagsabing,

NAG-IISANG PERSONA (YHVH) SA KALAGAYANG DIOS

Ahtanasius of Alexandria was traditionaly
thought to be the author of the
Athanasian Creed, and gives his name
to its common title.

Sa bilang na 4 hanggang 6 nitong Kredo ni Athanasius ay ipinahayag ang pangunahing doktrinang pangrelihiyon ng simbahang katoliko na tumutukoy sa Trinidad, na sinasabi,

KREDO NI ATHANASIUS

(bilang 4 hanggang 6)

   4. Ni hindi pinag-iisa ang mga Persona o pinaghihiwa-hiwalay ang kalikasan.

   5. Sapagkat mayroong isang Persona ng Ama, isa ng Anak, at isa pa ng Espiritu Santo.

   6. Ngunit ang pagka-Diyos ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo ay iisa lahat, ang kaluwalhatian ay pantay, at ang kamahalan ay magkakasing walang hanggan.

NAIBIGAY NA SA AKIN

Mula sa hindi matapostapos na usapang pangrelihiyon na tumutukoy sa kapamahalaan umano ni Jesus sa ibabaw ng lupa at sa langit. Ang dalawang panig na ayaw magpatalo sa isa’t isa ay lumikha ng malaking kaguluhan sa mga mananampalataya sa kalupaan. 

Hanggang sa kasalukuyan ngang panahon ay isa ang paksang iyan na kadalasa'y mitsa ng magulong usapan sa larangang nabanggit.

Ano pa’t kung pagmamasdan ang tanawing iyan ay tila mga mababangis na hayop na nagsasakmalan araw at gabi ang mga tao na pumapaloob sa ganyan uri ng walang katapusang mainit at maanghang na pagtatalo. Bunga iyan ng kawalang pagka-unawa sa katotohanan na binibigyang diin ng hindi kakaunting balumbon nitong mga banal na kasulatan (Tanakh/NT).

May umiiral na likhang doktrinang pangrelihiyon ang bawa’t samahan na kumakatawan sa larangan ng kabanalan sa bawa’t bansa ng mundo na ating tinatahanan. Ang mga iyon ay batay nga lamang sa kanilang unawa sa nilalaman ng kasulatan (Bibliya). Gayon man, marami sa mga iyon ay napatunayang hindi sinasang-ayunan ng mga katuruang pangkabanalan na nilalaman ng bibliya.

HINDI AKO ANG NAGSASALITA, NI ANG GUMAGAWA

Una sa lahat ay nararapat maunawaang lubos ng lahat, na ang Ama nating nasa langit ay mahigpit na ibinilin at iniutos sa mga apostol, pati na rin sa atin ang gawang matuwid na karapatdapat tindigang matibay at isabuhay ng sinoman sa kalupaan. Hindi lingid sa ating kaalaman, na ang kaisaisang Dios (Yehovah) ay gumagawa ng kaniyang mga gawa sa pamamagitan ng Kaniyang mga sisidlang hirang, o mga buhay na templo ng kaniyang Espiritu (7 Espiritu). Dahil diyan ay naisasatinig ng mga banal ang Kaniyang mga salita, na siyang nagiging matibay na gabay ng sinoman na pumapalaot sa larangan ng tunay na kabanalan.

Kaugnay niyan, nang ang ilang apostol ay isinama ni Jesus sa taluktok ng isang bundok ay naganap ang isang kagilagilalas na pangyayari na hindi nila inaasahan. Iyon ay ang tinig ng Dios na kanilang nadinig mula sa isang alapaap na lumilim sa kanila, na sinasabi,

MGA UTOS NG CRISTO (Kautusang Cristo)

Kung sinasabi nga natin na tayo ay kay Cristo Jesus ay matuwid lamang sa sinoman sa atin, na tangkilikin, itaguyod, ipagtanggol, ipangaral, at sundin ang mga sumusunod na KAUTUSANG CRISTO.

Magiging isang napakalaking kasinungalingan, kung sasabihin natin na tayo’y sa KAUTUSANG CRISTO, gayong ang sinusunod naman natin ay ang KAUTUSANG GENTIL.

Sa ganap na ikalilinaw, sa kung sino nga ba ang nararapat nating sundin ay tunghayan nga natin ang mga sumusunod na talata,

Mat 17 :

5  Samantalang nagsasalita pa siya, narito, ang isang maningning na alapaap ay lumilim sa kanila: at narito, ang isang tinig na mula sa alapaap, na nagsasabi, ITO ANG SINISINTA KONG ANAK, NA SIYA KONG KINALULUGDAN; SIYA ANG INYONG PAKINGGAN.