HALLELUYAH

Ang  יְהֹ (YAH) sa pangkalahatang unawa ay ang pinahikling anyo ng YHVH. Ang salitang nabanggit ay karaniwang binibigyang diin. Iyan ay makikita sa binuong salitang “hallelu-YAH,” na may kahulugang “Purihin ninyo si YAH (Praise ye YAH),”  May 49 na ulit mababasa ang יְהֹ (YAH)  sa 45 talata ng KJV. Karagdagan pa diyan ay 4 na ulit namang natala ang salitang “Halleluyah” sa Apocalipsis ni Juan. Patunay na ang tinatawag na una at huling Dios sa buong sulat niyang iyon ay walang iba, kundi si יְהֹוָה (YHVH [YEHOVAH]) Siya din naman sa palayaw na יְהֹ (YAH) ang una at huling kaisaisang Dios na pinaglingkuran, itinaguyod, ipinagtanggol, at sinamba ni Moses, ni Isaias, at ni David.

Narito, at sa Apocalipsis ni Juan ay makikita ng napakaliwanag, kung paano binabanggit ang salitang “Halleluyah” sa mga talata na mababasa sa ibaba, na sinasabi,

Elohiym (God, gods, god)

Katotohanan na noon pa mang una, hanggang sa panahon nating ito ay lubhang marami ang may malaking kakulangan ng kaalaman hinggil sa orihinal na salita ng teksto (Tanakh). Mula sa kadahilanang iyan ay hindi sinasadyang silay makalikha ng mga hidwang katuruang pangrelihiyon. Ang mga iyon sa makatuwid ay malabis ang paghihimagsik sa katotohanan na masusumpungan sa balumbon ng mga nabanggit na kasulatan (Tanakh). Mayroon din namang ilan, na kahi man nalalaman ang matuwid hinggil sa usaping may kinalaman sa nabanggit na balumbon ng mga banal na kasulatan, sila'y nagpatuloy pa rin sa pagpapairal ng mga likha nilang pilipit na katuruang pangrelihiyon.

Halimbawa niyan ay ang tungkol sa aral ng Trinidad, na ang salitang Hebreo na tumutukoy sa אלהים ('ĕlôhîym) di umano ang isa sa pinakamatibay na katunayang biblikal, na nagpapatoo sa maraming persona ng Dios. Iyan nga ang itinuturing ng marami na kongkreto nilang patotoo, na nagbibigay diin sa tatlong (3) persona, na ayon sa kanila ay kalagayang nilalapatan ng Dios.

Giit ng ilan, ang salitang אֱלוֹהַּ ('ĕlôahh) ay ang anyong pang-isahan (singular form) ng Dios, at kung may gayon Siyang anyo ay matuwid lamang na wikaing mayroon ding anyong pangmaramihan (plural form) ang Dios. Iyan ay wala ngang iba, kundi ang salitang אלהים ('ĕlôhîym). Sa kanila ay naging sapat na nga ang katibayang iyan, upang mapatunayan mula sa salita mismo ng Dios, na ang Kaniyang persona ay higit sa bilang na isa.

Gayon ma’y hindi nagpabaya ang mga tunay na tagapagtaguyod at tagapagtanggol nitong balumbon ng mga banal na kasulatan (Tanakh). Sapagka’t sa aritkulong ito ay gaya ng kadiliman na sinikatan ng liwanag ng araw ang usaping ganap na may kanalaman sa salitang  אלהים ('ĕlôhîym). Ang gabi sa makatuwid ay hinalinhan ng araw, upang ang ultimo kailiit-liitan bahagi ng mga bagay at kasuluksulukan ng mga dako ay hindi makubli sa paningin at pang-unawa ng mga kinauukulan.

Hinggil sa napakahalagang usapin na may ganap na kinalaman sa salitang iyan ay gaya nga ng mga sumusunod na paliwanag.

AKO AT ANG AMA AY IISA

JUAN 10 :

24  Nilibot nga siya ng mga Judio, at sa kaniya'y sinabi, Hanggang kailan mo pa baga pagaalinlanganin kami? Kung ikaw ang Cristo, ay sabihin mong maliwanag sa amin.

Sa panahon ngang iyon ni Jesucristo ay hindi naging maliwanag sa mga Judio na nakapalibot sa kaniya, kung siya nga ba ang Cristo (Mesias), o hindi. Ito'y dahil sa kawalan nila ng pagnanampalataya sa mga salita (evangelio ng kaharian) na isinatinig ng sarili niyang bibig. Palibhasa'y hindi nila napapag-unawa na ang Espiritu ng Dios na namamahay at naghahari sa kabuoan ni Jesus ang siyang nagsasalita gamit lamang ang kaniyang bibig.

Bagaman sa panahon nating ito ay lubhang marami ang kumikilala kay Jesus bilang Cristo ay gayon namang halos lahat sa kanila ay hindi nauunawaan ang totoong kahulugan ng salitang iyan. Sa gayo'y matuwid sa sinoman na mabigyan ng kaukulang paglilinaw sa kaniyang isipan ang salita na tumutukoy sa gawaing may kinalaman sa Cristo. Ito'y upang mapag-unawa ang katotohanan hinggil sa likas na kalagayan ni Jesus, at malinawan ang maraming bagay na nalingid sa kaalaman ng marami noon pa mang una. 

Ano nga ba ang ilang nakukubling kaalaman hinggil sa kaniya, na hanggang sa ngayon ay hindi pa nababatid at nauunawaang lubos ng marami?  

SIMULA NG WAKAS

End of the World

Karaniwang usapan ng marami ang tungkol sa umano’y nalalapit na pagwawakas ng mundo, o ang pagkagunaw. Na ang ibig sabihin ay ang abot tanaw na araw ng paghuhukom sa lahat ng mga tao sa kalupaan. Ang usaping iyan ay kabilang sa ilang mahahalagang mensahe ng Cristo na ipinahayag sa aklat ng apostol na si Mateo. Diyan ay ibinigay ang mga tanda na maaaring pagbatayan ng marami, kung ang pagbabalik ng Anak ng tao ay nagaganap na, o hindi pa. Iyan ay sa pamamagitan ng mga sumusunod na kahayagan na sinalita mismo ng sariling bibig ni Jesus.

1. Ang pagbangon ng mga bulaang Cristo. - Mat 24:4-5

2. Mga digmaan ng mga bansa, nguni’t hindi pa ito ang wakas, yaon na

    ang simula ng kahirapan. - Mat 24:6-8

3. Ibibigay ng mga tampalasan ang mga tunay na apostol sa kapighatian,

    at sila’y papatayin, at yao’y magbubunga ng pagkatisod ng marami. - Mat 24:9-10

4. Magbabangon ang mga bulaang propeta at kanilang ililigaw ang

    marami. Sa gayo’y ipangangaral ang evangelio ng kaharian, at kung

    magkagayo’y darating ang wakas. - Mat 24:11-14

5. Ang kaganapan ng sinalita ng Dios sa pamamagitan ng bibig ni

     propeta Daniel. - Mat24:15-22

6. Ang paglaganap ng balita tungkol sa presensiya ng huwad na Cristo. - Mat 24:23-26

7. Lilitaw ang tanda ng Anak ng tao (alapaap).       - Mat 24:27-31

Kasunod nga ng mga tandang inihayag namin sa itaas ay sinabi,

KAILAN PA NABAGO ANG MGA KAUTUSAN?

Torah (Five books of Moses)

Sa Tanakh na siyang balumbon ng mga banal na kasulatan ay mababasa ang mga kautusan ni Moises, na sa kapanahunan niyang iyon at hanggang sa kasalukuyang panahon ay masigla at may galak sa puso na tinatalima, itinataguyod, tinatangkilik, at ipinagtatanggol ng mga tunay na banal. Iyan ay dahil sa napakaliwanag na katotohanang naglalahad ng mga pangako ng Dios, na sa katuparan ay maluwalhating nakapaghatid ng hindi kakaunting kaluluwa sa buhay na walang hanggan.

Scrolls of Tanakh

Ang salitang TaNaKh ay isang acronym, na kumakatawan sa tatlong unang letrang katinig (consonant) nito – na tumutukoy sa  Torah (Kautusan, na kilala din bilang limang [5] aklat ni Moses), Nevi’im (Mga Propeta), at Ketuvin (Kasulatan). Ang mga iyan ay ang tatlong dibisyon ng Masoretic text, at iyan ay kilala din sa katawagang “Miqra.” Tanakh, o Miqra ang siyang canon ng bibliyang Hebreo. 

Sa King James na bersiyon ng Tanakh – ang Torah ay isinalin sa tawag na “kautusan (instructions/law),” samantalang ang Nevi’im ay mababasa sa salin na “Propeta (Prophet),” at ang Ketuvin ay tumutukoy ng ganap sa “Kasulatan (scripture).”

Ang tinutukoy sa itaas ay ang pamagat ng mga aklat ng Tanakh na mababasa sa ibaba,

     TANAKH                                                   BOOKS

Torah (Kautusan)          -    Genesis, Exodus, Leviticus, Numbers, Deuteronomy.

Nevi’im (Propeta)         -     Major: Isiah, Jeremiah, Ezekeil.

Minor: Hosea, Joel, Amos, Obadiah, Jonah, Micah,   Nahum, Habakuk, Zephaniah, Haggai, Zachariah, Malachi
Former: Joshua, Judges, Samuel, Kings

Ketuvim(Kasulatan)      -   Wisdom : Psalm, Proverbs, Job.

Scrolls : Song of Songs, Ruth, Lamentations, Ecclesiastes, Esther 

Histories: Daniel, Ezra, Nehemiah, Chronicles.

Sa mga bumalangkas at nagsigawa nitong tinatawag na Bagong Tipan (New Testament) ay naging isang kalihiman ang tungkol sa usaping ito, na may kinalaman sa Torah, Nevi’im at Ketuvim. Sapagka’t iyan ay isinalin nila sa katawagang Kautusan, Propeta, at Kasulatan. Dahil diyan ay hindi naging malinaw sa bumabasa ng nabanggit na aklat ang mga mahahalagang usapin na may ganap na kilaman sa mga iyon.

MAYROON AKONG IBANG MGA TUPA, NA HINDI SA KULUNGANG ITO.

Sa isang artikulo nitong "Rayos ng Liwanag" hinggil sa simbulo ng mga tupa at kambing ay pinatotohanan ng mga salita na ipinangaral ng sariling bibig ni Jesus ang ilang pangungusap na sumusunod, 

"Sa kalupaan ay mayroong mga tao na dumadako sa larangan ng totoong kabanalan. Masigla at masayang isinasabuhay nila ang mga kautusan, na siyang kalooban ng kaisaisang Dios na ninanais Niyang sundin ng lahat. Anak ng pagsunod (son of obedience) ang matuwid na tawag, o taguri sa sinomang lumalapat sa banal na kalagayang iyan. Ang simbolismo na iniangkop ng Dios sa sinoman na gaya ng katayuang nabanggit ay “Tupa,” na kung lilinawin ay ang sinoman na tagasunod, tagapagtaguyod, at tagapagtanggol ng mga salita ng Dios (kautusan).

Hinggil nga sa simbolismo na tumutukoy sa mga tupa ng pastulan ay maliwanag na sinabi ng Ama nating nasa langit,

EZE 34 :

31 At kayong mga tupa ko, na mga TUPA SA AKING PASTULAN ay mga TAO, at ako’y inyong Dios, sabi ng Panginoong Dios.

(And ye my flock, the flock of my pasture, are men, and I am your God, saith the Lord God.)

Gayon din naman sa kalupaan ay marami ang nasasadlak sa kasuklamsuklam na kapangahasan at katampalasanan. Ikinatutuwa nila ang pagpilipit sa mga salita ng Dios. Ang utos Niya’y hindi nila kinikilala at sinasadya nilang gawin ang kabaligtaran ng mga iyon. Hindi nila ginagawa ang kaisaisang paraan (kautusan) ng pagpapakabanal na ibinaba ng Dios sa lupa upang sundin at isabuhay ng lahat. Bagkus ay ang sariling likhang daan ng kahangalan ang binibigyan nila ang higit na timbang. Dahil diyan ay nalalabag ang mga utos ng Dios at nagiging makasalanan ang marami sa paningin ng Ama nating nasa langit.

HINDI ANG BAWA'T NAGSASABI SA AKIN. PANGINOON, PANGINOON, AY PAPASOK SA KAHARIAN NG LANGIT.

LORD God Jesus?

Mula sa umiiral na kinaugaliang doktrinang pangrelihiyon ng mga kapanalig at tagasunod ni Saulo (Pablo) ng Tarsus ay patuloy ang pagkilala kay Jesus bilang isang Panginoon, na lumalapat ng ganap sa kalagayan ng isang Dios na totoo.  Gayon ma'y nagtutumibay ang mga katiwatiwalang katunayang biblikal, na madiing pinatototohanan ang likas niyang kalagayan bilang isang tunay na tao. Ang katunayan hinggil diyan ay napakaliwanag na mismo ay sinalita ng sarili niyang bibig. Sapat, upang bigyang halaga at tanggapin bilang isang nagtutumibay na katotohanan ang pagpapatunay niya sa kalagayang materiya na umiiral sa buo niyang pagkatao.

Hindi nga niya tinatanggap na siya ay tawagin ng sinoman bilang "Panginoon," sapagka't nalalaman niya ng lubos na ang katawagang iyon ay walang ibang tinututukoy, kundi ang kaisaisang Dios, o kaya naman ay ang dakilang Espiritu (Espiritu Santo) nito na isinugo sa buong kalupaan.

Narito, at sa Mateo 7:21 ay sinabi,

“Hindi ang bawa’t nagsasabi sa akin. Panginoon, Panginoon, ay papasok sa kaharian ng langit: kundi ang gumaganap ng kalooban (kautusan) ng aking Ama na nasa langit.”

Sa gayo’y sino ang nagsalita, ito bagang si Jesus sa kaniyang sarili, o yaong Espiritu ng Dios na namamahay at naghahari sa kaniyang kalooban sa kapanahunang iyon? Tungkol nga sa usaping ito’y binigyang diin ng sariling tinig ni Jesus ang mga sumusunod na katuwiran hinggil sa likas niyang kalagayan.